Isaac Barrow
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Isaac Barrow (ur. październik 1630 w Londynie, zm. 4 maja 1677 tamże[1]) – angielski matematyk i teolog. Profesor uniwersytetu w Cambridge oraz duchowny anglikański.
Barrow podał związek między styczną do krzywej a polem pod tą krzywą. Prawdopodobnie był on pierwszym matematykiem, który odkrył podstawowe twierdzenie rachunku całkowego. Jego dokonania w tej dziedzinie rozwinął uczeń Barrowa Isaac Newton, tworząc rachunek różniczkowy i całkowy. W 1669 roku zrzekł się katedry uniwersyteckiej na rzecz swojego ucznia Isaaca Newtona.
Bibliografia [edytuj]
- Encyklopedia PWN, Tom 1, Warszawa 1991, s.174.
