Opactwo Westminsterskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Opactwo Westminsterskie
Kolegiata św. Piotra w Westminsterze
Westminster Abbey
Distinctive emblem for cultural property.svg 1291494
Opactwo WestminsterskieKolegiata św. Piotra w Westminsterze
Państwo  Wielka Brytania
Miejscowość Londyn
Wyznanie anglikanizm
Kościół Anglii
Wezwanie św. Piotra
Położenie na mapie City of Westminster
Mapa lokalizacyjna City of Westminster
Opactwo Westminsterskie
Opactwo Westminsterskie
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Opactwo Westminsterskie
Opactwo Westminsterskie
Ziemia 51°29′58″N 0°07′39″W/51,499444 -0,127500Na mapach: 51°29′58″N 0°07′39″W/51,499444 -0,127500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Opactwo Westminsterskie
Westminster Palace, Westminster Abbey and Saint Margaret's Church
a
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Typ kulturowe
Spełniane kryterium I, II, IV
Charakterystyka #426bis
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1987
na 11. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Opactwo westminsterskie nocą

Opactwo westminsterskie (ang. Westminster Abbey), nazwa oficjalna – The Collegiate Church of St Peter, Westminster (Kolegiata św. Piotra w Westminsterze) to najważniejsza, obok katedry w Canterbury i katedry św. Pawła w londyńskim City, świątynia anglikańska.

Opactwo począwszy od Wilhelma Zdobywcy (1066) jest miejscem koronacji królów Anglii, z wyjątkiem Edwarda V i Edwarda VIII, którzy nie byli koronowani. Od XIII wieku opactwo to również miejsce pochówku królów i zasłużonych osób.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Według legend pierwsza świątynia powstała w roku 616 na miejscu, które nazywano wówczas Thorney Island. Datę powstania pierwszego klasztoru należy jednak przenieść w okolice roku 800.

Prawie 250 lat później Edward Wyznawca, który z powodów politycznych nie mógł dotrzymać ślubów udania się na pielgrzymkę do Rzymu, w zamian za zwolnienie z tych ślubów, zgodnie z sugestią papieża, miał przebudować opactwo. Przebudowa miała miejsce w latach 1045-1050 (w stylu romańskim), a nowe opactwo konsekrowano 28 grudnia 1065 (na tydzień przed śmiercią króla, który został tam pochowany).

W roku 1066 odbyła się pierwsza koronacja w Opactwie Westminsterskim. Jako pierwszy został tam koronowany Wilhelm Zdobywca. Od tamtego czasu prawie wszystkie koronacje mają miejsce w Opactwie.

W roku 1220 Henryk III dobudował Lady Chapel, a 25 lat później rozpoczął gruntowną przebudowę całego opactwa w kształcie, który zachował się do dziś. Następna poważna przebudowa miała miejsce za Henryka VII w wieku XVI w stylu gotyku angielskiego.

W roku 1534 Henryk VIII przejął opactwo w czasie swojej walki z Kościołem katolickim, a w roku 1540 zlikwidował opactwo benedyktyńskie. Maria I Tudor wskrzesiła opactwo na kilka lat, ale potem Elżbieta I ponownie je zlikwidowała.

Dwie zachodnie wieże, w stylu neogotyckim, dzieło Nicholasa Hawksmoora, ucznia Wrena, dobudowano dopiero w roku 1745. Dalsza przebudowa i renowacja miała miejsce w XIX wieku.

Koronacje królów i królowych Anglii w kolegiacie św. Piotra[edytuj | edytuj kod]

Tron koronacyjny Św. Edwarda w Opactwie Westminsterskim

W czasie koronacji Jerzego II Hanowerskiego George Frideric Handel wykonał cztery hymny koronacyjne, w tym hymn "Zadok the Priest". Od tego czasu utwór ten powtarza się na każdym kolejnym nabożeństwie koronacyjnym, tradycyjnie sprawowanym w Opactwie Westminsterskim.

Ciekawe miejsca w Westminster Abbey[edytuj | edytuj kod]

Figury męczenników XX w. (1. od lewej - św. Maksymilian Kolbe)
Płaskorzeźba Chrystusa na frontonie świątyni
  • kaplica Edwarda Wyznawcy
  • Grób Nieznanego Żołnierza
  • kaplica św. Jerzego, pamięci miliona Brytyjczyków poległych w wojnach
  • Zakątek Wigów
  • Zakątek poetów (Poets' corner)
  • kaplica św. Pawła
  • grobowiec Elżbiety I
  • nagrobek Margaret Beaufort
  • Sala Kapitulna (Chapter House)
  • Kaplica Pyxu
  • Ciemny Krużganek
  • Muzeum Opactwa (Abbey Museum)
  • Kolegium św. Piotra
  • College Gardens
  • Krypta Normandzka (Norman Undercroft)
  • Kaplica Królewskich Sił Powietrznych - witraże poświęcone Dywizjonom 303 i 302, widać tam polskie orły i polską flagę.
  • Krzesło koronacyjne z 1301 r., na którym koronowano wszystkich, prócz dwóch królów Anglii.

Pochówki[edytuj | edytuj kod]

Na terenie opactwa pochowanych jest ok. 3300 zmarłych. Wśród nich wybitni poeci i pisarze, muzycy, aktorzy, uczeni, politycy i architekci. Oprócz tego znajduje się tam ponad 600 tablic pamiątkowych poświęconych wybitnym osobom niepochowanym na terenie opactwa.

Pierwszym poetą pochowanym w Westminster Abbey był Geoffrey Chaucer w roku 1400. W opactwie znajdują się też groby:

Wielu poetów i pisarzy - np. z powodu mało przykładnego życia, jakie prowadzili, albo braku uznania za życia - nie otrzymywało zgody na pochówek. Dopiero wiele lat po ich śmierci umieszczano tylko tablice pamiątkowe; wśród nich:

Pochowani uczeni to m.in.:

Muzycy: Georg Friedrich Händel i Henry Purcell.

Architekci: Robert Adam, William Chambers, Charles Barry, George Gilbert Scott.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]