Język ewe
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Eʋe, Eʋegbe | |
| Obszar | Ghana, Togo |
| Liczba mówiących | ponad 3 miliony |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki nigero-kongijskie *Języki atlantycko-kongijskie **Języki wolta-kongijskie ***Języki kwa ****Języki gbe *****Język ewe |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | ee |
| ISO 639-2 | ewe |
| ISO 639-3 | ewe |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
 |
|
 |
|
Język ewe (nazwa własna: Ɛʋɛgbɛ) – język z wielkiej rodziny nigero-kongijskiej, zaliczany do języków kwa. Używany jest przez lud Ewe na obszarze południowo-zachodniej Ghany, południowego Togo i Beninu oraz w południowo-wschodniej Nigerii. W Togo posiada obok kabre status języka narodowego. Od końca XIX wieku zapisywany jest w zmodyfikowanym alfabecie łacińskim.
Odmianą języka ewe jest język fon, będący jednym z głównych języków Beninu.
[edytuj] Źródło
- Damm, Krystyna i Mikusińska, Aldona (red.), Ludy i języki świata, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, str. 73
