Język fon
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| fɔngbè | |
| Obszar | Benin, Togo |
| Liczba mówiących | ponad 2 000 000 |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki nigero-kongijskie *Języki atlantycko-kongijskie **Języki wolta-kongijskie ***Języki kwa ****Języki kwa lewobrzeżne *****Języki gbe ******Język fon |
| Pismo | łacińskie zmodyfikowane |
| ISO 639-2 | fon |
| ISO 639-3 | fon |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
 |
|
 |
|
Język fon (nazwa własna: Fɔngbè, inne nazwy: dahomeen, djedji, fo, fogbe, fongbe, fonnu) – język nigero-kongijski z rodziny kwa, spokrewniony z językiem ewe. Używany jest w południowym Beninie, gdzie występuje w funkcji wehikularnej jako odrębny język poddany standaryzacji. Znajduje zastosowanie w środkach masowego przekazu.
Fon jest językiem tonalnym o typowym szyku zdania SVO. Reprezentuje typ izolujący.
Spis treści |
Dialekty [edytuj]
- agbome
- arohun
- gbekon
- kpase
Alfabet [edytuj]
| Wielkie litery | A | B | C | D | Ɖ | E | Ɛ | F | G | GB | I | J | K | KP | L | M | N | NY | O | Ɔ | P | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Małe litery | a | b | c | d | ɖ | e | ɛ | f | g | gb | i | j | k | kp | l | m | n | ny | o | ɔ | p | r | s | t | u | v | w | x | y | z |
| Dźwięk | a | b | tʃ | d | ɖ | e | ɛ | f | ɡ | ɡb | i | dʒ | k | kp | l | m | n | ɲ | o | ɔ | p | ɣ | s | t | u | v | w | x | j | z |
Linki zewnętrzne [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Damm, Krystyna i Mikusińska, Aldona (red.), Ludy i języki świata, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, str. 76
