Języki tungusko-mandżurskie

Języki tungusko-mandżurskie (języki tunguskie, języki mandżursko-tunguskie) – podrodzina języków ałtajskich, którymi posługuje się kilkadziesiąt tysięcy mówiących, zamieszkujących rozległe obszary wschodniej Syberii oraz rosyjskiego i chińskiego Dalekiego Wschodu. Dzieli się na dwie grupy: tunguską i mandżurską. Językom tym, ze względu na postępującą asymilację, grozi wymarcie.

Klasyfikacja języków tungusko-mandżurskich

języki uralo-ałtajskie

języki ałtajskie (ok. 152 mln)

języki tungusko-mandżurskie (ok. 75 tys.)

języki tunguskie (ok. 39 tys.)

ewenkijski (ok. 30 tys.)

eweński (lamucki) (ok. 7,5 tys.)

negidalski

orocki

języki mandżurskie

mandżurski (ok. 0,1 tys., etnicznie 10 mln)

nanajski (goldyjski) (ok. 6 tys.)

udehejski

ulczski

orokański

oroczański

sybeński (ok. 30 tys.)

Zobacz też

• Języki świata