Języki tungusko-mandżurskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Linguistic map of the Tungusic languages.png

Języki tungusko-mandżurskie (języki tunguskie, języki mandżursko-tunguskie) – podrodzina języków ałtajskich, którymi posługuje się kilkadziesiąt tysięcy mówiących, zamieszkujących rozległe obszary wschodniej Syberii oraz rosyjskiego i chińskiego Dalekiego Wschodu. Dzieli się na dwie grupy: tunguską i mandżurską. Językom tym, ze względu na postępującą asymilację, grozi wymarcie.

Klasyfikacja języków tungusko-mandżurskich[edytuj | edytuj kod]

języki uralo-ałtajskie
języki ałtajskie (ok. 152 mln)
języki tungusko-mandżurskie (ok. 75 tys.)
języki tunguskie (ok. 39 tys.)
ewenkijski (ok. 30 tys.)
eweński (lamucki) (ok. 7,5 tys.)
negidalski
orocki
języki mandżurskie
mandżurski (ok. 0,1 tys.)
nanajski (goldyjski) (ok. 6 tys.)
udehejski
ulczski
orokański
oroczański
sybeński (ok. 30 tys.)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]