Język ewenkijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Эвэды̄ турэ̄н
Obszar Chiny, Rosja
Liczba mówiących ok. 27,5 tys. osób (1999)[1]
Ranking (poza pierwszą 100.)
Klasyfikacja genetyczna Języki ałtajskie
*Języki tungusko-mandżurskie
**Język ewenkijski
Pismo cyrylica
Regulowany przez nieregulowany
SIL evn
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
WiktionaryPl.svg
W Wikisłowniku: Słownik języka ewenkijskiego
Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko-ewenkijski online

Język ewenkijski − język tunguski ludu Ewenków. Rozprzestrzeniony we wschodniej Syberii - od Jeniseju do Sachalinu. Mówi nim ok. 7,5 tys. osób w Rosji, około tysiąca w Mongolii i 19 tys. w północnych Chinach[1]. Razem z językiem eweńskim i językiem mandżurskim zalicza się do grupy języków tungusko-mandżurskich. Posiada wiele gwar i dialektów (m.in. „chakające", „siekające" i „szekające"). Podstawą języka literackiego jest południowy dialekt. W języku ewenkijskim występuje harmonia samogłosek. Zalicza się do języków aglutynacyjnych. Posiada skomplikowany system przypadków, osobowych form czasownika i imiesłowów. Liczne zapożyczenia z języka jakuckiego i buriackiego.

Pismo oparte na alfabecie łacińskim od 1931, a od 1937 na cyrylicy.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Evenki (ang.). ethnologue.com. [dostęp 9 maja 2011].