Jańcio Wodnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jańcio Wodnik
Gatunek film psychologiczny
film poetycki
Data premiery 17 lutego 1994
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 100 min
Reżyseria Jan Jakub Kolski
Scenariusz Jan Jakub Kolski
Główne role Franciszek Pieczka
Grażyna Błęcka-Kolska
Bogusław Linda
Muzyka Zygmunt Konieczny
Zdjęcia Piotr Lenar
Scenografia Tadeusz Kosarewicz
Montaż Ewa Pakulska
Produkcja Andrzej Stachecki
Wikicytaty Jańcio Wodnik w Wikicytatach

Jańcio Wodnikpolski film w reżyserii Jana Jakuba Kolskiego. Film ma formę ballady, gdzie realizm miesza się z magią i surrealizmem[1]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Na polnej drodze wędrowny dziad znajduje kobyłkę, która, obita i schorowana, kończy swój żywot. Grzebie zwierzę i rzuca klątwę na pobliską wieś, gdzie mieszka Jańcio - nosiwoda, filozof, człowiek kochający życie i swoją młodą żonę Weronkę. Bohater zostanie przez Boga wystawiony na próbę - dostrzega w sobie moc czynienia cudów. Zostawia swoją ciężarną żonę i rusza w świat, obiecując wrócić przed rozwiązaniem. Wędruje po wsiach uzdrawiając ludzi. Spotka Stygmę, wędrownego kuglarza udającego stygmatyka. Żona Jańcia rodzi im syna, który ma ogon. Żona licząc na uzdrowicielską moc Jańcia, udaje się do niego z chłopcem. Bohater nie potrafi jednak uzdrowić własnego syna - dar od Boga zostaje mu odebrany. Jańcio budzi się opuszczony przez ludzi, pilnowany przez wierną Weronkę.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Festiwal "Prowincjonalia"[edytuj | edytuj kod]

Postać "Jańcia Wodnika" jest duchowym patronem Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuki Filmowej "Prowincjonalia" we Wrześni.

Nagrody wręczane na tymże Festiwalu noszą nazwę Jancio Wodnik.

Przypisy

  1. Jan Lewandowski: 100 filmów polskich. Chorzów: Videograf II, 2004. ISBN 83-7183-326-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]