Bogusław Linda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bogusław Linda
Bogusław Linda
Imię i nazwisko Bogusław Linda
Data
i miejsce urodzenia
27 czerwca 1952
Toruń
Zawód aktor, reżyser, scenarzysta
Współmałżonek Lidia Popiel
Lata aktywności od 1974
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Bogusław Linda w Wikicytatach

Bogusław Linda (ur. 27 czerwca 1952 w Toruniu) – polski aktor, reżyser, scenarzysta teatralny i filmowy oraz pedagog.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Toruniu. Absolwent Krakowskiej PWST, współzałożyciel i wykładowca Warszawskiej Szkoły Filmowej.

Jako student nawiązał kontakt z krakowskim Teatrem Starym, jego debiutem okazał się Mikołka w Zbrodnii i karze Dostojowskiego (reż. Maciej Prus, 1977). W latach 1978-1981 grał w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu w takich sztukach jak Czarodziejska góra Manna oraz w Ameryce Kafki (1980). Na początku lat 80. XX wieku był aktorem w warszawskim Teatrze Studio.

Jego pierwszą ważną rolą była w Gorączce w reżyserii Agnieszki Holland, gdzie wcielił się w postać anarchisty Gryziaka (1980). Następnie zagrał m.in. w Kobiecie samotnej (1981) tej samej reżyserki, w Człowieku z żelaza Andrzeja Wajdy, w Przypadku Krzysztofa Kieślowskiego (1981) i Matce Królów Janusza Zaorskiego (1982), grając bohaterów naznaczonych egzystencjalnym niepokojem, zmuszonych do beznadziejnych zmagań z wrogą rzeczywistością[1].

Aktorskie emploi wrażliwca próbował przełamać w filmie Jacka Bromskiego Zabij mnie glino (1987), gdzie zagrał groźnego przestępcę Jerzego Malika. W 1992 roku wcielił się w postać Franza Maurera, ubeka z zasadami, w Psach Władysława Pasikowskiego. Ta rola ukształtowała wizerunek Lindy jako cynicznego „twardziela”. Ugruntowały go role w filmach Psy II, Sara, Pułapka, Demony wojny wg Goi. W filmie Sara aktor wykonał cover piosenki Leonarda Cohena I’m Your Man[2].

W latach 90. XX w. uznanie krytyki przyniosły mu role sztukmistrza Stygmy w Jańciu Wodniku Jana Jakuba Kolskiego (1993), Michała Suleckiego – ojca walczącego o prawo wychowywania swojej córeczki w Tacie Macieja Ślesickiego (1995), księdza Robaka w Panu Tadeuszu Andrzeja Wajdy (1999). W 1996 podczas Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnął dłoń na Promenadzie Gwiazd.

W 2001 roku na ekrany polskich kin wszedł obraz Reich w reżyserii Władysława Pasikowskiego. W filmie Bogusław zagrał gangstera Alexa u boku Mirosława Baki i Aleksandry Nieśpielak. Była to siódma produkcja, w której aktor współpracował z reżyserem Pasikowskim. Po tej roli artysta rozpoczął próby ucieczki od wizerunku twardziela z bronią w ręku.

W tym samym roku aktor wcielił się także w rolę Petroniusza. Rolę rzymskiego namiestnika powierzył mu Jerzy Kawalerowicz. Na ekrany polskich kin wszedł także jego drugi film Sezon na leszcza. Aktor zagrał w nim w rolę policjanta, którego zostawiła żona. Był to jednocześnie film drogi opowiadający o młodych przestępcach, którzy napadli na bank. Role główne odegrali z nim Anna Przybylska, Gabriel Fleszar, Edyta Olszówka oraz Marian Dziędziel.

W 2005 roku wystąpił w polsko-amerykańskiej produkcji Summer Love. W tym samym roku nagrał z zespołem Świetliki płytę zatytułowaną Las putas melancólicas. Wcielił się także w rolę komediową w filmie Czas surferów oraz wystąpił w serialach komediowych Dziki oraz Dziki 2: Pojedynek.

W 2006 roku Bogusław Linda spróbował swoich sił jako reżyser i nakręcił film Jasne błękitne okna. Obraz jest opowieścią o dwóch młodych dziewczynach, których losy przeplatają się z trudną sytuacją ekonomiczną Polski po upadku komunizmu. W rolach głównych zagrał sam aktor, Joanna Brodzik i Beata Kawka.

Trzy lata później aktor sprawdził się także w roli komediowej w filmie Randka w ciemno w reżyserii Wojciecha Wójcika. Linda zagrał tam rolę podrywacza Cezarego.

5 października 2009 roku z rąk sekretarza stanu w MKiDN Piotra Żuchowskiego odebrał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[3].

1 kwietnia 2011 roku wszedł na ekrany kin film Trzy minuty. 21:37 w reżyserii Macieja Ślesickiego, gdzie wcielił się w rolę malarza.

19 kwietnia 2012 roku weszła do teatrów w Warszawie sztuka w jego reżyserii Merlin Mongoł. Był to debiut reżyserski polskiego aktora, jeśli chodzi o sztuki teatralne, a także powrót do pracy w teatrze, gdyż nie pokazywał się w nim od około 15 lat.

Został uhonorowany w Alei Gwiazd w swym rodzinnym mieście Toruniu (gdzie się uczył i mieszkał), gdzie na Rynku Staromiejskim odsłonił drugą z serii „katarzynek” – podpisów słynnych torunian.

Jest żonaty z modelką i fotografką Lidią Popiel, którą poznał na planie filmowym. Ma z nią córkę Aleksandrę. Z poprzedniego małżeństwa ma dwóch synów. Aktor pasjonuje się jeździectwem i kocha konie. Aktor dba o prywatność i rzadko udziela się z prywatnymi sprawami w wywiadach .

26 maja 2014 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski "za wybitne zasługi dla polskiej kultury, za osiągnięcia w pracy artystycznej i twórczej oraz działalności społecznej"[4].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Bogusław Linda, 25 czerwca 2006

Aktor[edytuj | edytuj kod]

Scenarzysta filmowy[edytuj | edytuj kod]

Scenarzysta i reżyser teatralny[edytuj | edytuj kod]

Reżyser filmowy[edytuj | edytuj kod]

Gościnnie[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing[edytuj | edytuj kod]

Pedagog[edytuj | edytuj kod]

Pedagog i założyciel Warszawskiej Szkoły Filmowej.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy
Rok Tytuł Pozycja na liście
POL
2005 Las putas melancólicas (oraz Świetliki)
  • Data: 26 września 2005[5]
  • Wydawca: Universal Music Polska
7[6]
Notowane utwory
Rok Tytuł Pozycja na liście
LP3
[7]
SLiP
[8]
2005 "Filandia" (oraz Świetliki) 7 5
2006 "Delikatnienie" (oraz Świetliki) 6 31

Reklama[edytuj | edytuj kod]

Nagrody filmowe i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. B. Kosecka, Bogusław Linda, s. 337.
  2. Sara w bazie filmpolski.pl
  3. Gloria Artis dla aktorów. tvp.info, 5 października 2009. [dostęp 2012-12-29].
  4. http://www.prezydent.pl/aktualnosci/ordery-i-odznaczenia/art,1334,prezydent-to-dobre-lata-dla-polskiej-kultury.html
  5. Płyta Las putas melancólicass - Świetliki (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-10-25].
  6. OLiS - sprzedaż w okresie 02.01.2006 - 08.01.2006 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-10-25].
  7. LP3 - Statystki dla wykonawcy Świetliki i Bogusław Linda (pol.). www.lp3.pl. [dostęp 2013-10-25].
  8. SLiP - Statystyki dla wykonawcy Świetliki feat. Linda (pol.). radioszczecin.pl. [dostęp 2013-10-25].
  9. Dwa Teatry: Tango Mrożka i Mewy Akunina najlepsze. Wprost (Agencja Wydawniczo-Reklamowa Wprost Sp. z o.o.), 2013-06-04. [dostęp 2013-08-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kosecka B., Bogusław Linda, [w:] Słownik filmu pod. R. Syski, Kraków 2005, s. 337-338.
  • Wakar J., Wyblakły uśmiech Bogusława Lindy, „Kultura” (dodatek do „Dziennik. Europa-Polska-Świat”), nr z dn. 12.01.2007, s. 76-77.
  • Zawiśliński S., Powiedzmy Linda, Warszawa, Taurus, 1994.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]