Bogusław Linda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bogusław Linda
Bogusław Linda
Imię i nazwisko Bogusław Linda
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1952
Toruń
Zawód aktor teatralny i filmowy, reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta filmowy i teatralny
Współmałżonek Lidia Popiel
Lata aktywności od 1973
Odznaczenia
Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Bogusław Linda w Wikicytatach

Bogusław Linda (ur. 27 czerwca 1952 w Toruniu) – polski aktor, reżyser, scenarzysta teatralny i filmowy oraz pedagog.

Spis treści

Biografia [edytuj]

Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Toruniu. Absolwent Krakowskiej PWST, współzałożyciel i wykładowca Warszawskiej Szkoły Filmowej.

Jako student nawiązał kontakt z krakowskim Teatrem Starym, jego debiutem okazał się Mikołka w Zbrodnii i karze Dostojowskiego (reż. Maciej Prus, 1977). W latach 1978-1981 grał w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu w takich sztukach jak Czarodziejska góra Manna oraz w Ameryce Kafki (1980). Na początku lat 80. XX wieku był aktorem w warszawskim Teatrze Studio.

Jego pierwszą ważną rolą była w Gorączce w reżyserii Agnieszki Holland, gdzie wcielił się w postać anarchisty Gryziaka (1980). Następnie zagrał m.in. w Kobiecie samotnej (1981) tej samej reżyserki, w Człowieku z żelaza Andrzeja Wajdy, w Przypadku Krzysztofa Kieślowskiego (1981) i Matce królów Janusza Zaorskiego (1982), grając bohaterów naznaczonych egzystencjalnym niepokojem, zmuszonych do beznadziejnych zmagań z wrogą rzeczywistością[1].

Aktorskie emploi wrażliwca próbował przełamać w filmie Jacka Bromskiego Zabij mnie, glino (1987), gdzie zagrał groźnego przestępcę Jerzego Malika. W 1992 roku wcielił się w postać Franza Maurera, ubeka z zasadami, w Psach Władysława Pasikowskiego. Ta rola ukształtowała wizerunek Lindy jako cynicznego „twardziela”. Ugruntowały go role w filmach Psy II, Sara, Pułapka, Demony wojny wg Goi. W filmie Sara aktor wykonał cover piosenki Leonarda Cohena I’m Your Man[2].

W latach 90. XX w. uznanie krytyki przyniosły mu role sztukmistrza Stygmy w Jańciu Wodniku Jana Jakuba Kolskiego (1993), Michała Suleckiego – ojca walczącego o prawo wychowywania swojej córeczki w Tacie Macieja Ślesickiego (1995), księdza Robaka w Panu Tadeuszu Andrzeja Wajdy (1999). W 1996 podczas Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnął dłoń na Promenadzie Gwiazd.

W 2001 roku na ekrany polskich kin wszedł obraz Reich w reżyserii Władysława Pasikowskiego. W filmie Bogusław zagrał gangstera Alexa u boku Mirosława Baki i Aleksandry Nieśpielak. Była to siódma produkcja, w której aktor współpracował z reżyserem Pasikowskim. Po tej roli artysta rozpoczął próby ucieczki od wizerunku twardziela z bronią.

W tym samym roku aktor wcielił się także w rolę Petroniusza. Rolę rzymskiego namiestnika powierzył mu Jerzy Kawalerowicz. Na ekrany polskich kin wszedł także jego drugi film Sezon na leszcza. Aktor zagrał w nim w rolę policjanta, którego zostawiła żona. Był to jednocześnie film drogi opowiadający o młodych przestępcach, którzy napadli na bank. Role główne odegrali Anna Przybylska, Gabriel Fleszar, Edyta Olszówka oraz Marian Dziędziel.

W 2005 roku wystąpił w polsko-amerykańskiej produkcji Summer Love. W tym samym roku nagrał z zespołem Świetliki płytę zatytułowaną Las putas melancólicas.

W 2005 roku aktor wcielił się w rolę komediową w filmie Czas surferów. Stworzył tam znakomitą kreację Jokera. Wystąpił także w serialach komediowych Dziki oraz Dziki 2: Pojedynek.

W 2006 roku Bogusław Linda spróbował swoich sił jako reżyser i nakręcił film Jasne błękitne okna. Obraz jest opowieścią o dwóch młodych dziewczynach, których losy przeplatają się z trudną sytuacją ekonomiczną Polski po upadku komunizmu. W rolach głównych zagrał sam aktor, Joanna Brodzik i Beata Kawka.

Trzy lata później aktor sprawdził się także w roli komediowej w filmie Randka w ciemno w reżyserii Wojciecha Wójcika. Linda zagrał tam rolę podrywacza Cezarego.

5 października 2009 roku z rąk sekretarza stanu w MKiDN Piotra Żuchowskiego odebrał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[3].

1 kwietnia 2011 roku wszedł na ekrany kin film Trzy minuty. 21:37 w reżyserii Macieja Ślesickiego, gdzie wcielił się w rolę malarza.

19 kwietnia 2012 roku weszła do teatrów w Warszawie sztuka w jego reżyserii Merlin Mongoł. Był to debiut reżyserski polskiego aktora, jeśli chodzi o sztuki teatralne, a także powrót do pracy w teatrze, gdyż nie pokazywał się w nim od około 15 lat.

Został uhonorowany w Alei Gwiazd w swym rodzinnym mieście Toruniu (gdzie się uczył i mieszkał), gdzie na Rynku Staromiejskim odsłonił drugą z serii „katarzynek” – podpisów słynnych torunian.

Mąż modelki i fotografika Lidii Popiel, którą poznał na planie filmowym. Ma córkę Aleksandrę i dwóch synów.

Filmografia [edytuj]

Bogusław Linda, 25 czerwca 2006

Aktor [edytuj]

Scenarzysta filmowy [edytuj]

Scenarzysta teatralny [edytuj]

Reżyser filmowy [edytuj]

Reżyser teatralny [edytuj]

Gościnnie [edytuj]

Polski dubbing [edytuj]

Pedagog [edytuj]

Pedagog i założyciel Warszawskiej Szkoły Filmowej.

Dyskografia [edytuj]

Reklama [edytuj]

Nagrody filmowe i nominacje [edytuj]

Przypisy [edytuj]

  1. B. Kosecka, Bogusław Linda, s. 337.
  2. Sara w bazie filmpolski.pl
  3. Gloria Artis dla aktorów. tvp.info, 5 października 2009. [dostęp 2012-12-29].

Bibliografia [edytuj]

  • Kosecka B., Bogusław Linda, [w:] Słownik filmu pod. R. Syski, Kraków 2005, s. 337-338.
  • Wakar J., Wyblakły uśmiech Bogusława Lindy, „Kultura” (dodatek do „Dziennik. Europa-Polska-Świat”), nr z dn. 12.01.2007, s. 76-77.
  • Zawiśliński S., Powiedzmy Linda, Warszawa, Taurus, 1994.

Linki zewnętrzne [edytuj]