Jafet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
XVI-wieczne przedstawienie Jafeta
Hipotetyczne przypisanie potomków Jafeta do lokalizacji geograficznych (kolor czerwony)

Jafet (hebr. יֶפֶת/יָפֶת) – według biblijnej Księgi Rodzaju jeden z trzech synów Noego, brat Sema i Chama, symboliczny przodek Indoeuropejczyków[1] lub szerzej, ludów Północy[2].


Ojciec
Noe
Gutenberg Bible.jpg Postać biblijna
Występuje w księgach: Rdz
Gutenberg Bible.jpg Synowie
Gomer, Magog, Madaj, Jawan, Tubal, Meszek, Tiras

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Słownik biblijny, Księgarnia Świętego Jacka, Katowice 1988
  2. z punktu widzenia Semitów. W:Opowieści biblijne, Zenon Kosidowski, Iskry, Warszawa 1983, ISBN 83-207-0631-9