Sem (postać biblijna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sem (hebr. שֵׁם Šem; arab. سام Sām) – według Biblii jeden z trzech synów Noego, brat Jafeta i Chama, symboliczny przodek ludów Bliskiego Wschodu, ojciec Elama, Assura, Arfachsada, Luda i Arama. Żył 600 lat.

Postać ta występuje w rozdziałach VI-XI Księgi Rodzaju.

Od imienia Sema ludy wywodzące się z terenu obecnych Syrii, Izraela, Libanu, Jordanii i państw Półwyspu Arabskiego, określa się mianem Semitów. Współcześnie nazwa ta ma zastosowanie zwłaszcza do Żydów, stąd negatywny stosunek do nich określany jest mianem antysemityzmu.


Ojciec
Noe
Gutenberg Bible.jpg Postać biblijna
Występuje w księgach: Rdz
Gutenberg Bible.jpg Synowie
Elam, Assur, Arfachsad, Lud i Aram