Jan Tomkowski
Z Wikipedii
Jan Tomkowski (ur. w 1954), doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor historii literatury polskiej w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.
Historyk literatury, prozaik, eseista, autor podręczników do literatury polskiej i powszechnej, miłośnik literatury Juliusza Verne'a.
[edytuj] Wybrana bibliografia
- Juliusz Słowacki i tradycje mistyki europejskiej, 1984
- Ragadon, Wydawnictwo Łódzkie, 1986
- Juliusz Verne - tajemnicza wyspa?, Wydawnictwo Łódzkie, 1987
- Opowieści Szeherezady, Iskry, 1989
- Jerzy Stempowski, Interim, 1991
- Mistyczny świat Williama Blake'a, Wydawnictwo "Warsztat specjalny", 1993
- Mój pozytywizm, Instytut Badań Literackich PAN, 1993
- Literatura polska, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1993
- Dwadzieścia lat z literaturą 1977-1996,
- Dzieje myśli, Państwowy Instytut Naukowy, 1997
- Literatura powszechna, Świat Książki, 2000
- Dom chińskiego mędrca, Państwowy Instytut Wydawniczy, 2000
- Młoda Polska, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001
- Pokolenie Gombrowicza. Narodziny powieści XX wieku w Polsce, Czytelnik, 2001
- Słownik pisarzy polskich, Horyzont, 2002
- Samobójcy i marzyciele - o zabijaniu poetów, Wydawnictwo Akademii Świętokrzyskiej, 2002
- Historia myśli od starożytności do XX wieku, Świat Książki, 2002
- Zamieszkać w Bibliotece, Dom na wsi, grudzień 2004
- Wspomnienia o Leopoldzie Buczkowskim, 2005
- Juliusz Verne - tajemnicza wyspa?, Wydawnictwo Nowy Świat, 2005
- Dzieje literatury powszechnej, Świat Książki, 2008
