Jastrun okrągłolistny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jastrun okrągłolistny
Lecanthemum waldsteinii a1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Asteroideae
Rodzaj jastrun
Gatunek jastrun okrągłolistny
Nazwa systematyczna
Leucanthemum waldsteinii (Sch.Bip.) Pouzar
Preslia 47:158. 1975
Synonimy

L. rotundifolium (Waldst. & Kit.) DC. , syn. Chrysanthemum rotundifolium Waldst. & Kit.

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Jastrun okrągłolistny, j. Waldsteina, złocień okrągłolistny (Leucanthemum waldsteinii (Sch.Bip.) Pouzar) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Występuje na obszarze Bośni oraz w Karpatach. Jest subendemitem ogólnokarpackim. W Polsce występuje we wszystkich pasmach Karpat, w Tatrach jest pospolity.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina o wysokości 30-75 cm, wytwarzająca różyczki liściowe oraz ulistnioną łodygę. Cała roślina jest naga.
Łodyga 
Wzniesiona, prosta, zazwyczaj pojedyncza, czasami tylko posiada kilka gałązek. Jest ulistniona, pod samym tylko kwiatostanem jest bezlistna. Pod ziemią występuje kłącze.
Liście
Liście różyczkowe są okrągławe lub jajowatookrągławe i długoogonkowe, mają karbowane brzegi. Liście łodygowe środkowe i górne są eliptyczne, krótkoogonkowe lub siedzące i mają brzegi ostro ząbkowane. Wyrastają nakrzyżlegle.
Kwiaty
Zebrane w koszyczek na szczycie łodygi. Często jest 1 tylko koszyczek, czasami kilka. Koszyczki mają średnicę 3-6 cm. Ich brzeżne kwiaty języczkowe są białe, w środku koszyczka znajdują się żółte kwiaty rurkowe obupłciowe. Kwiaty języczkowe mają zwykle 5-10 razy większą długość od szerokości. Łuski okrywy koszyczka są szeroko czarnobrunatno obrzeżone.
Owoc
Niełupki o długości do 3 mm z błoniasto ząbkowanym rąbkiem kielicha. Na niełupkach brzeżnych jest on dość wyraźny, ma ponad 1 mm długości, na niełupkach środkowych jest znacznie krótszy. Owoce są żeberkowane, bez pappusa.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit.. Kwitnie od lipca do sierpnia. Siedlisko: lasy i zarośla, brzegi potoków, ziołorośla, wolne miejsca wśród kosodrzewiny. Swoim zasięgiem pionowym sięga od regla dolnego po piętro halne, głównie jednak występuje w reglu górnym i piętrze kosodrzewiny. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek wyróżniający dla związku (All.) Pinetum-mugo carpaticum[2].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Mirek: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Halina Piękoś-Mirkowa. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-385-9.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.