Jean Anouilh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jean-Marie-Lucien-Pierre Anouilh fr: ʒɑ̃ maʀi lysjɛ̃ piɛʀ anuj (ur. 23 czerwca 1910 w Bordeaux, zm. 3 października 1987 w Lozannie) – francuski dramatopisarz i reżyser teatralny, autor dialogów filmowych. Anouilh podejmował problematykę moralną dotyczącą współczesności, choć niejednokrotnie posługiwał się sztafażem mitów antycznych.

Anouilh studiował prawo na uniwersytecie w Paryżu, lecz go nie ukończył. Następnie był sekretarzem znanego francuskiego reżysera i aktora Louisa Jouveta. Przyjmuje się, iż jego inspiracją artystyczną było przedstawienie sztuki autorstwa Jeana Giraudoux pt. Siegfried z 1928, dzięki któremu w wieku 22 lat rozpoczął pisanie własnych utworów teatralnych. Ożenił się z aktorką Monelle Valentin.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Mandarine (Mandarynka, 1929)
  • L'Hermine (Gronostaj, 1932)
  • Le Bal des voleurs (Bal złodziejaszków, 1932)
  • Y avait un prisonnier (Był sobie więzień, 1934)
  • Le Voyageur sans bagage (Pasażer bez bagażu, 1936)
  • Le Randez-vous de Senlis (Spotkanie, 1937)
  • Léocadia
  • Eurydice (Eurydyka, 1942)
  • Antigone (Antygona, 1943)
  • Médée (Medea, 1946)
  • Roméo et Jeannette (Romeo i Janeczka, 1947)
  • L'Invitation au chateau (Zaproszenie do zamku, 1947)
  • Le Repetition ou l'Amour puni (Próba, czyli Miłość ukarana, 1950)
  • La Valse des toréadors (Walc toreadorów, 1952)
  • L'Alouette (Skowronek, 1953)
  • La petite Molière (Molierówna, 1959)
  • L'Hurluberlu ou le Réactionnaire amoureux (Fanfaron czyli zakochany reakcjonista, 1959)
  • Becket ou l'Honneur de Dieu (Becket czyli Honor Boga, 1959)
  • Poissons rouges (Czerwone rybki, 1971 Prix du Brigadier
  • La belle vie (Wspaniałe życie)
  • Arrestation (Aresztowanie, 1975)
  • Le Nombril (Pępek, 1981)