Jednostka masy atomowej
Jednostka masy atomowej, unit (u, od ang. unit - 'jednostka'), także dalton (Da) – jednostka masy używana przez chemików, która w przybliżeniu jest równa masie atomu wodoru, ale ze względów praktycznych została zdefiniowana jako 1/12 masy atomu węgla 12C. Nazwa dalton pochodzi od nazwiska twórcy współczesnej teorii atomowej, Johna Daltona.
Jej wartość wynosi[1]:

- gdzie: NA - liczba Avogadra

Historia [edytuj]
W 1808 roku angielski fizyk, chemik i meteorolog John Dalton opracował atomistyczną teorię budowy materii, która zakładała trwałość i niezmienność atomów. W tym samym czasie, po raz pierwszy zaproponował przyjęcie masy jednego atomu wodoru jako atomową jednostkę masy. Francis William Aston, wynalazca spektrometru mas, później użył 1/16 masy jednego atomu tlenu 16O, jako jego jednostki[potrzebne źródło].
Przed 1961 rokiem, fizyczna atomowa jednostka masy została zdefiniowana jako 1/16 masy jednego atomu tlenu 16O, podczas gdy chemiczna atomowa jednostka masy została zdefiniowana jako 1/16 średniej masy atomu tlenu (biorąc pod uwagę naturalną masę innych izotopów tlenu). Zarówno fizycy jak i chemicy korzystali z symbolu amu (ang. atomic mass unit) do oznaczania tych jednostek. Do dziś w literaturze naukowej można spotkać to oznaczenie.
Obie dawniej stosowane jednostki są nieznacznie mniejsze od współczesnej:
- 1 u = 1,0003179 amu (w fizycznej skali) = 1,000043 amu (w chemicznej skali).
Współcześnie używana ujednolicona jednostka masy atomowej, oznaczana symbolem u, została przyjęta przez Międzynarodową Unię Fizyki Czystej i Stosowanej w 1960 i przez Międzynarodową Unię Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) w 1961 roku. Od tego roku, z definicji ujednolicona jednostka masy atomowej jest równa jednej dwunastej masy atomu węgla 12C[2]. Standard ten jest obecnie powszechnie używany w fizyce i chemii.

