Johann Walter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Johann Walter (ur. 1496 w Kahla, zm. 25 marca 1570 w Torgau) – był najwybitniejszą postacią muzyki protestanckiej. W latach 15211525 studiował w Lipsku i śpiewał w kapeli elektora saskiego w Altenburgu. W 1526 osiadł w Torgau, gdzie był kantorem w szkole łacińskiej. Od 1548 roku prowadził kapelę dworską w Dreźnie.

Był wybitnym działaczem reformacji, łączyła go przyjaźń z Marcinem Lutrem, któremu służył radą w sprawach muzyki. Luter zakładał dla młodzieży szkoły śpiewu (kantoraty). Walter był współtwórcą chorału protestanckiego.

Autor śpiewnika (Geystliche Gesangk Buchleyn pierwszy śpiewnik protestancki z przedmową Lutra), w którym było 38 pieśni niemieckich i 5 łacińskich, ułożonych w czterogłosie (rozszerzonych w późniejszych wydaniach do 5-6 głosów). Zgodnie z przestrzeganą bezwzględnie tradycją cantus firmus pojawia się w nich tylko tenor i tylko niektóre melodie padają w głosie najwyższym.

Dzieła muzyczne[edytuj | edytuj kod]

  • Ein schöner geistlicher und Christlicher newer Berckreyen von dem Jüngsten tege und ewigen Leben
  • Magnificiat octo tonorum
  • Ein newes Christliches Lied

Skomponował ponadto 2 pasje chorałowe i jest autorem zbioru fug instrumentalnych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Chodkowski: Encyklopedia muzyki. Warszawa: PWN, 1995.
  • Bogusław Schaeffer: Dzieje muzyki. WSiP, 1983.