Drezno
(Niektóre obiekty są opisane w oddzielnych artykułach. Należy kliknąć myszą w wybrany obiekt)
Na mapach:
| Drezno | |||
|
|||
Centrum miasta |
|||
| Państwo | |||
| Kraj związkowy | Saksonia | ||
| Okręg administracyjny | Drezno | ||
| Prawa miejskie | XIII wiek | ||
| Burmistrz | Helma Orosz (CDU) | ||
| Powierzchnia | 328,31 km² | ||
| Położenie | 51°03′N 13°44′E |
||
| Wysokość | 113 m n.p.m. | ||
| Ludność (31.12.2009) • liczba ludności • gęstość |
517 052 1 575 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | 0351, 035201 | ||
| Kod pocztowy | 01001–01328, 01465 | ||
| Tablice rejestracyjne | DD | ||
| Podział miasta | 10 dzielnic, 9 miejscowości | ||
| Miasta partnerskie | |||
| 200px|Położenie na mapie | |||
| Strona internetowa miasta | |||
Drezno (niem. Dresden, górnołuż. Drježdźany, czes. Drážďany, dawniej Drezdno - stąd przymiotnik drezdeński) – miasto we wschodnich Niemczech na Pogórzu Zachodniosudeckim, położone nad Łabą, stolica kraju związkowego Saksonia oraz okręgu administracyjnego Drezno (dawniej Rejencji Drezdeńskiej). Jego nazwa pochodzi od starołużyckiego Drežďany, oznaczającego "mieszkańcy mokradeł". Aglomeracja drezdeńska liczy ok. 1,036 mln mieszkańców (2004).
Analiza śladów archeologicznych wskazuje na to, że zasiedlenie obszaru, na którym powstało miasto, nastąpiło już w epoce kamienia. W dokumentach zachowanych z 1206 nadmieniono po raz pierwszy istnienie Drezna, które następnie awansowało do rangi miasta-rezydencji Elektorów Rzeszy oraz króla.
W 1987 miasto miało 519,8 tys. mieszkańców. Spadek liczby ludności wynika między innymi ze znacznej migracji do krajów związkowych na zachodzie kraju.
Drezno pełni rolę gospodarczego i kulturalnego centrum Saksonii. Stanowi duży węzeł komunikacyjny (lotnisko międzynarodowe), z ośrodkami przemysłu maszynowego, produkcji klisz fotograficznych, przemysłu chemicznego i farmaceutycznego. Miasto jest ośrodkiem turystycznym, zwanym "miastem baroku" lub "Florencją Północy", znajduje się tu wiele zabytków i muzeów, słynna jest Galeria Obrazów (Gemäldegalerie Alte Meister). Znajduje się tu również fabryka samochodów Volkswagen. Drezno jest obok Lipska centralnym miastem obszaru metropolitalnego centralnych Niemiec , w którego skład wchodzi też dziesięć innych miast z krajów związkowych Saksonii,Saksonii-Anhalt i Turyngii.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Dzisiejsza nazwa miasta wskazuje na związek z wcześniejszą, istniejącą w tym miejscu, słowiańską osadą Drežďany zamieszkiwaną przez serbo-łużyckie plemię Niżan. Słowo drežga oznacza w ich języku porastający wcześniej te tereny bagnisty las. Po roku 929/930 niemiecki król Henryk I Ptasznik podporządkował swojemu Państwu wschodniofrankijskiemu plemiona słowiańskie między Soławą i Łabą tworząc nowy ośrodek władzy w Miśni. W miarę napływu kolonistów z zachodu prawdopodobnie w XII wieku powstał w Dreźnie zamek. Pierwsza wzmianka o Dreźnie pochodzi z 1206 r. Od 1485 rezydencja książąt saskich. Zniszczone przez pożar w 1491. W latach 1806-1918 stolica Królestwa Saksonii. 14-15 sierpnia 1813 Napoleon Bonaparte rozgromił pod Dreznem zjednoczone wojska austriacko-rosyjsko-pruskie. Gwałtowny rozwój w drugiej połowie XVIII wieku. W XIX wieku jeden z ośrodków życia politycznego i kulturalnego Wielkiej Emigracji. Silnie zniszczone podczas alianckich nalotów dywanowych 13-14 lutego 1945 i odbudowane tylko w niewielkiej części. Po wojnie do października 1990 należało do NRD. Po raz kolejny zniszczone przez powódź w sierpniu 2002 roku.
[edytuj] Podział administracyjny
Drezno dzieli się na dziesięć dzielnic (Ortsamtsbereich) oraz dziewięć miejscowości (Ortschaft), które leżą w granicach administracyjnych miasta.
Dzielnice i ich osiedla:
- Altstadt (Friedrichstadt, Innere Altstadt, Johannstadt-Nord, Johannstadt-Süd, Pirnaische Vorstadt, Seevorstadt-Ost/Großer Garten ze Strehlen-Nordwest, Wilsdruffer Vorstadt/Seevorstadt-West)
- Blasewitz (Blasewitz z Neugruna, Gruna ze Strehlen-Nordost, Seidnitz/Dobritz, Striesen-Ost, Striesen-Süd z Johannstadt-Südost, Striesen-West, Tolkewitz/Seidnitz-Nord)
- Cotta (Briesnitz ze Stetzsch, Cotta z Friedrichstadt-Südwest, Dölzschen i Niedergorbitz, Gorbitz-Nord/Neuomsewitz, Gorbitz-Ost, Gorbitz-Süd, Kemnitz, Leutewitz i Altomsewitz, Löbtau-Nord, Löbtau-Süd, Naußlitz z Wölfnitz, Roßthal)
- Klotzsche (Flughafen Dresden/Industriegebiet Klotzsche, Hellerau/Wilschdorf z Rähnitz, Hellerberge, Klotzsche)
- Leuben (Großzschachwitz ze Sporbitz, Kleinzschachwitz z Meußlitz i Zschieren, Laubegast z Alttolkewitz, Leuben z Dobritz-Süd i Niedersedlitz-Nord)
- Loschwitz (Bühlau/Weißer Hirsch z Rochwitz i Loschwitz-Nordost, Dresdner Heide, Hosterwitz/Pillnitz z Niederpoyritz, Loschwitz/Wachwitz, Oberpoyritz i Söbrigen)
- Neustadt (Albertstadt, Äußere Neustadt, Innere Neustadt, Leipziger Vorstadt, Radeberger Vorstadt)
- Pieschen (Kaditz, Mickten z Trachau-Süd, Pieschen-Nord/Trachenberge z Leipziger Vorstadt-Nordwest, Pieschen-Süd z Leipziger Vorstadt-West (Neudorf), Trachau, Übigau z Kaditz-Süd)
- Plauen (Coschütz/Gittersee, Kleinpestitz/Mockritz z Kaitz i Gostritz, Plauen, Räcknitz/Zschertnitz ze Strehlen-Südwest, Südvorstadt-Ost, Südvorstadt-West)
- Prohlis (Leubnitz-Neuostra z Torna i Mockritz-Ost, Lockwitz z Kauscha, Niedersedlitz, Nickern i Luga, Prohlis-Nord, Prohlis-Süd, Reick, Strehlen z Reick-Nordwest)
Miejscowości i ich osiedla:
- Altfranken (Gompitz/Altfranken)
- Cossebaude (Cossebaude/Mobschatz/Oberwartha)
- Gompitz (Gompitz/Altfranken)
- Langebrück (Langebrück/Schönborn)
- Mobschatz (Cossebaude/Mobschatz/Oberwartha)
- Oberwartha (Cossebaude/Mobschatz/Oberwartha)
- Schönborn ((Langebrück/Schönborn)
- Schönfeld-Weißig (Gönnsdorf/Pappritz, Schönfeld/Schullwitz, Weißig)
- Weixdorf (Weixdorf)
[edytuj] Zabytki
Doszczętnie zniszczone w czasie II wojny światowej i odbudowane tylko częściowo miasto, posiada pomimo swojej długiej i bogatej historii, niewielką część dawnej historycznej zabudowy. Do najważniejszych odbudowanych zabytków należą:
- Zamek (Dresdner Schloss)
- rokokowy zespół pałacowy Zwinger, mieszczący Galerię Starych Mistrzów (Gemäldegalerie Alte Meister)
- Albertinum
- Katedra Świętej Trójcy (Hofkirche)
- Kościół Marii Panny (Frauenkirche)
- Kościół Świętego Krzyża (Kreuzkirche)
- Stara Synagoga
- Synagoga w Dreźnie-Johannstadt
- Galeria Nowych Mistrzów
- Grünes Gewölbe - galeria sztuki i skarbiec
- Semperoper - opera Sempera
- Malowidło ścienne "Orszak książęcy" (Fürstenzug)
- Großer Garten - park barokowy
[edytuj] Przemysł
W Dreźnie znajduje się zaprojektowana specjalnie w tym celu montownia koncernu Volkswagen - Szklana Manufaktura (Die Gläserne Manufaktur), w której od 2001 roku montuje się samochody marki Volkswagen Phaeton. Jest to jedyne miejsce, w którym produkuje się takie samochody.
[edytuj] Szkolnictwo
- Uniwersytet Techniczny (Technische Universität)
[edytuj] Transport
[edytuj] Drogi
Przez miasto przechodzą autostrady A4, A13 i A17, drogi krajowe B6, B97, B170, B172, 173 oraz drogi regionalne.
[edytuj] Kolej
Stacje i przystanki kolejowe w mieście:
- Dresden Hauptbahnhof,
- Dresden Mitte,
- Dresden-Neustadt,
- Dresden-Hp. Freibergerstr. WTC,
- Dresden-Dobritz,
- Dresden-Freiberger Straße,
- Dresden-Niedersedlitz,
- Dresden-Pieschen,
- Dresden-Reick,
- Dresden-Trachau,
- Dresden Cotta,
- Dresden Grenzstraße,
- Dresden Industriegelände,
- Dresden Klotzsche,
- Dresden Strehlen
[edytuj] Lotniska
W mieście znajduje się międzynarodowe lotnisko Dresden Flughafen (DRS), które obsługuje loty linii lotniczych Germanwings, Air Berlin, Aeroflot, Lufthansa, Jet Air oraz wiele czarterowych.
[edytuj] Komunikacja miejska
Komunikacją miejską zarządza spółka Dresdner Verkehrsbetriebe AG (DVB), partner związku Verkehrsverbund Oberelbe (VVO). Obecnie istnieje: 12 linii tramwajowych, 6 promowych, jedna kolejka podwieszana, jedna kolejka linowo-terenowa, oraz 28 linii miejskich (dodatkowo ponad 300 linii podmiejskich).
W skład komunikacji miejskiej wchodzą:
- autobusy
- tramwaje
- promy rzeczne
- Standseilbahn Dresden - kolejka linowo-terenowa
- Schwebebahn Dresden - kolejka podwieszana
[edytuj] Autobusy
[edytuj] Tramwaje
[edytuj] Sport
- Dresdner SC - klub piłki siatkowej kobiet
- Dynamo Drezno - klub piłkarski
- Rajd Drezno - Wrocław
[edytuj] Osoby
[edytuj] Urodzeni w Dreźnie
- 1650, 8 września, Johann Friedrich Karcher, architekt
- 1670, 12 maja, August II Mocny, król Polski, elektor Saksonii
- 1759, 6 kwietnia, Christian Leberecht Vogel, malarz
- 1783, 28 lutego, Alexander von Oppeln-Bronikowski, oficer i pisarz
- 1801, 12 grudnia, Jan Wettyn, król Saksonii
- 1830, 8 stycznia, Hans von Bülow, dyrygent
- 1832, 8 sierpnia w Pillnitz, Jerzy I Wettyn, król Saksonii
- 1861, 17 października, Woldemar Lippert, historyk
- 1862, 14 kwietnia, Piotr Stołypin, premier Rosji
- 1865, 25 maja, Fryderyk August III Wettyn, król Saksonii
- 1876, 8 lutego, Paula Modersohn-Becker, malarka
- 1887, 9 sierpnia, Hans Oster, oficer
- 1889, 22 kwietnia, Ludwig Renn (Arnold Friedrich Vieth von Golßenau), pisarz
- 1890, 21 września, Max Immelmann, pilot
- 1894, 21 lipca, Paul Richter, ewangelicki pastor
- 1895, 20 marca, Albert Hensel, komunista
- 1899, 23 lutego, Erich Kästner, pisarz
- 1902, 3 sierpnia, Martin Noth, protestancki teolog
- 1902, 10 sierpnia, Curt Siodmak, amerykański pisarz, reżyser i producent
- 1906, 11 lipca, Herbert Wehner, niemiecki polityk
- 1915, 15 września, Helmut Schön, trener piłkarski
- 1917, 30 grudnia, Marianne Schönfelder, ofiara hitlerowskiej eutanazji
- 1967, 5 września, Matthias Sammer, piłkarz, trener
- 1979, 5 czerwca, Natalia Żukowa, ukraińska szachistka
- 1974, 10 września, Hardy Hard (własc. Kay Lippert), niemiecki DJ i producent muzyki techno/breakbeat
[edytuj] Związani z miastem
- Wilhelm Friedemann Bach, kompozytor, organista
- Bernardo Bellotto zwany Canaletto, malarz Drezna i Warszawy
- Giacomo Casanova
- Friedrich Gerstäcker, pisarz
- Karl Adolph Gjellerup, pisarz
- Maximilian Karl Friedrich Wilhelm Grävell, prawnik
- Hans Hartung, niemiecko-francuski malarz i grafik współczesny
- Heinrich von Kleist, poeta i pisarz
- Victor Klemperer, pisarz i literaturoznawca
- Karl May, pisarz
- Friedrich Paulus, niemiecki feldmarszałek (zmarł w Dreźnie)
- Daniel Pöppelmann, barokowy budowniczy
- Gottfried Semper, architekt
- Gustav Schäfer, wioślarz
- Wilhelmine Schröder-Devrient, śpiewaczka operowa
- Heinrich Schütz, kompozytor, organista
- Kurt Vonnegut, przeżył bombardowanie i napisał powieść Rzeźnia numer pięć
- Johann Vierdanck, kompozytor, organista
- Richard Wagner, kompozytor
- Carl Maria von Weber, kompozytor
- Friedrich Wieck, muzyk
- Jan Dismas Zelenka, kompozytor
[edytuj] Polacy w Dreźnie
W drugiej połowie XVIII wieku Drezno stało się ośrodkiem konfederatów barskich, a następnie terenem przygotowań do powstania kościuszkowskiego, prowadzonych przez polską emigrację trzeciomajową z Hugonem Kołłątajem na czele. Po zajęciu przez wojska rosyjskie Jasnej Góry, również Kazimierz Pułaski, ze Śląska podążył do Drezna, gdzie przez kilka tygodni przebywał na dworze królewicza Karola, syna Augusta III Sasa.
Już wówczas zamieszkiwali na stałe w Saksonii przedstawiciele niektórych rodów magnackich np. generał Aleksander Jakub Lubomirski, Józef Aleksander Jabłonowski, księżna Genowefa z Ogińskich Brzostowska oraz liczna grupa oficerów w służbie saskiej. Od 1771 w stopniu podchorążego w wojsku saskim odbywał służbę Jan Henryk Dąbrowski uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, twórca Legionów Polskich we Włoszech. Po wstrzymaniu działań przeciwko armii rosyjskiej w 1792 większość działaczy politycznych opuściła kraj, wyjeżdżając głównie do Saksonii, tam bowiem w Lipsku i Dreźnie powstawał ośrodek emigracyjny przeciwników konfederacji targowickiej. Po stłumieniu przez Rosjan powstania listopadowego, miasto stało się miejscem schronienia polskich emigrantów. W 1831 gościł w Dreźnie do 25 lipca, Juliusz Słowacki, które poeta znał dobrze, "a które wspominał tym milej, że w nim w 1831 spotykał się ze swą przyszłą dręczycielką"[1]. W Dreźnie powstaje też 2 pieśń poematu "Żmija"[2] W 1832 udał się też do Drezna Adam Mickiewicz, który przyłączył się w Wielkopolsce do szeregów polskiej emigracji. Towarzyszyli mu Stefan Florian Garczyński i Ignacy Domejko. W Dreźnie powstał oprócz drobniejszych jego utworów również rękopis III części "Dziadów". Przez dwie zimy 1835 i 1836 w Dreźnie odbywały się długie rozmowy Towiańskiego z Odyńcem o Mickiewiczu[3].
W Dreźnie przez ponad 20 lat mieszkał i tworzył Józef Ignacy Kraszewski (od 3 lutego 1863 - do maja 1884), wydalany przez margrabiego Wielopolskiego z Królestwa. W Dreźnie powstały jego największe powieści "Rzym za Nerona" (1866), poprzedniczka "Quo Vadis", "Stara baśń" (1873), i "trylogia saska" (1874-1877) będąca krytyką rządów królów polskich i elektorów saskich w ich dziedzicznej Saksonii. W 1960 roku Rada Narodowa Drezna utworzyła w dworku, w którym mieszkał pisarz Muzeum Kraszewskiego (niem. Kraszewski-Museum, Stadtmuseum Dresden, dawniej Kraszewski-Haus) przy Nordstrasse 28[4], gromadząc wiele pamiątek[5]. W 2003 muzeum to zostało gruntownie odnowione. Muzeum Kraszewskiego w Dreźnie jest jedyną polską placówką muzealną na terenie Niemiec[6].
Niedaleko Drezna istniała od 1811 w Tharandt Akademia Leśna, którą w okresie 1860-1918 ukończyło 385 Polaków. Na Politechnice w Dreźnie specjalizowali się profesorowie Politechniki Warszawskiej Bohdan Stefanowski (termodynamika), Stanisław Łukaszewicz (urządzenia transportowe), Rudolf Swierzyński (projektowanie wsi), Ignacy Szyszyłowicz (botanik), Zygmunt Librowicz (chemia), i elektotechnik Henryk Krauze[7].
W 1918 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Dreźnie Wacław Szczeblewski. Jego obrazy wystawiane były m.in. w Drezdeńskiej Galerii Sztuki, w warszawskiej "Zachęcie" i in. W drezdeńskiej akademii specjalizował się również historyk sztuki Julian Pagaczewski.
Pamiątką po uchodźcach z okresu wielkiej emigracji jest m.in. polska kwatera na Starym Cmentarzu w Dreźnie.
[edytuj] Współpraca
Brazzaville, Kongo (od 1975)
Columbus, Stany Zjednoczone (od 1992)
Coventry, Wielka Brytania (od 1959)
Florencja, Włochy (od 1978)
Gostyń, Polska (od 1976)
Hamburg, Niemcy (od 1987)
Hangzhou, Chińska Republika Ludowa (od 2009)
Ostrawa, Czechy (od 1971)
Petersburg, Rosja (od 1961)
Rotterdam, Holandia (od 1988)
Salzburg, Austria (od 1991)
Skopje, Macedonia (od 1967)
Strasburg, Francja (od 1990)
Wrocław, Polska (od 1959)
[edytuj] Zobacz też
- Nowa Synagoga (Neue Synagoge)
- Muzeum Wojskowo-Historyczne Bundeswehry (Militärhistorisches Museum der Bundeswehr)
- Drezdeńska Biała Flota (Sächsische Dampfschiffahrt)
Przypisy
- ↑ "Gdyby nie ta niespokojność, która mnie dręczy o was, kochani moi, byłoby mnie bardzo dobrze w Dreznie; poznałem wiele polskich domów i żyję w dobrym towarzystwie." [w:] Słowacki: Listy Juliusza Słowackiego. wyd. Méyet, 1899
- ↑ Kleiner. Juliusz Słowacki - dzieje twórczości. 1999
- ↑ Dernałowicz. Paryż, Lozanna: czerwiec 1834-październik 1840, 1996
- ↑ Kraszewski-Museum
- ↑ Koprowski: Jak nas widzą, jak nas piszą. 1979. s. 51
- ↑ Muzeum J.I. Kraszewskiego w Dreźnie
- ↑ Historia nauki polskiej: 1795-1862. 1992
[edytuj] Linki zewnętrzne
- panorama miasta
- galeria zdjęć
- leksykon Drezna
- dresden.info
- polska strona o Dreźnie
- kamery
- Drezno w 2 dni (galeria zdjęć)
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||||||


