John Loaring

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
John Loaring
John Loaring.jpg
Data i miejsce urodzenia 3 sierpnia 1915
Winnipeg
Data i miejsce śmierci 21 listopada 1969
Windsor
Wzrost 178 cm
Masa ciała 74 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

John Wilfrid Loaring (ur. 3 sierpnia 1915 w Winnipeg, zm. 21 listopada 1969 w Windsor[1]) – kanadyjski lekkoatleta (płotkarz i sprinter), wicemistrz olimpijski z 1936.

Urodził się w Winnipeg, ale w 1926 przeniósł się do Windsor. W młodości przeszedł gorączkę reumatyczną, co zagrażało możliwości uprawiania biegów. Loaring jednak pokonał te trudność i od 1934 skutecznie rywalizował w zawodach juniorów w biegach na 120 jardów przez płotki i na 440 jardów[2]. od 1935 studiował na University of Western Ontario.

W 1936 po raz pierwszy przebiegł dystans 440 jardów przez płotki, wygrywając mistrzostwa Ontario w tej konkurencji. Na mistrzostwach Kanady w tym samym roku zwyciężył w biegu na 400 metrów przez płotki (biegnąc ten dystans pierwszy raz w życiu) i w biegu na 400 metrów[2][3].

Na igrzyskach olimpijskich w 1936 w Berlinie zdobył srebrny medal w biegu na 400 metrów przez płotki (za Amerykaninem Glennem Hardinem, a przed Miguelem White'em z Filipin). Zajął również 6. miejsce w biegu na 400 metrów oraz 4. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów (sztafeta kanadyjska biegła w składzie: Marshall Limon, Phil Edwards, William Fritz i Loaring na ostatniej zmianie)[1].

Loaring zwyciężył w biegu na 440 jardów przez płotki, w sztafecie 4 × 110 jardów i w sztafecie 4 × 440 jardów na igrzyskach Imperium Brytyjskiego w 1938 w Sydney[4][5].

Był dwukrotnym rekordzistą Kanady w biegu na 400 metrów przez płotki (do czasu 52,7 4 sierpnia 1936 w Berlinie), a raz w sztafecie 4 × 400 metrów z wynikiem 3:11,8 (9 sierpnia 1936 w Berlinie)[6].

Podczas II wojny światowej Loaring służył jako ochotnik w Royal Canadian Navy. Był odkomenderowany do floty brytyjskiej w 1940. Służył jako oficer radarowy, m.in. na krążowniku lekkim HMS Fiji, gdy ten został zatopiony podczas bitwy o Kretę 22 maja 1941. od 1943 przebywał z powrotem w Kanadzie. W latach 1946-1947 dowodził oddziałem rezerwy morskiej w Windsor w stopniu lieutenent commander (odpowiednik komandora podporucznika)[5].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Johnny Loaring (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2014-01-02].
  2. 2,0 2,1 The lore of athletic legend John Loaring (ang.). University of Western Ontario, 2008-07-03. [dostęp 2014-01-02].
  3. CANADIAN CHAMPIONSHIPS MEDALLISTS / MÉDAILLÉS DES CHAMPIONNATS CANADIENS 1900-2012 (ang.). Athletics Canada. [dostęp 2014-01-02].
  4. Commonwealth Games Medallists – Athletics (Men) (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2014-01-02].
  5. 5,0 5,1 Olympic Games Memorabilia – Loaring’s Collection (ang.). David Feldman, 2011-07-13. [dostęp 2014-01-02].
  6. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 83 i 200.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]