Letnie Igrzyska Olimpijskie 1936
| IO 1940 |
|
| Stolica igrzysk | Berlin |
| Liczba ekip | 49 |
| Liczba sportowców | 4066 (3738 mężczyzn i 328 kobiet) |
| Liczba konkurencji | 129 w 19 dyscyplinach |
| Otwarcie | 1 sierpnia 1936 |
| Oficjalne otwarcie | Adolf Hitler (wódz Rzeszy) |
| Zamknięcie | 16 sierpnia 1936 |
| Przysięga olimpijska | Rudolph Ismayr (sportowcy) |
| Znicz olimpijski | Fritz Schilgen |
| Stadion | Stadion Olimpijski, Berlin |
XI Igrzyska Olimpijskie odbyły się w dniach 1–16 sierpnia 1936 roku w Berlinie (III Rzesza).
Już w 1916 r. w Berlinie miały się odbyć igrzyska olimpijskie, jednak z powodu I wojny światowej zostały odwołane.
Mimo protestów opinii publicznej i środowisk sportowych igrzyska w nazistowskich Niemczech doszły do skutku. Przed ich rozpoczęciem część krajów rozważała zbojkotowanie imprezy i rozegranie konkurencyjnych zawodów. Do organizacji igrzysk kandydowała również Barcelona. Gdy okazało się, że organizację powierzono Niemcom, w Barcelonie chciano zorganizować Olimpiadę Ludową. Zjechało się wielu sportowców. Jednak na dzień przed rozpoczęciem zaczął się zamach stanu generała Francisco Franco. Po zapewnieniach organizatorów berlińskich igrzysk, że zawody zostaną przeprowadzone w myśl zasad olimpijskich, oraz przy jednoczesnych gwarancjach złagodzenia polityki rasistowskiej (w reprezentacji Niemiec wystąpili florecistka Helene Mayer i hokeista Rudi Bali, a na czele komitetu organizacyjnego stanął dr Teodor Levalda – wszyscy pochodzenia żydowskiego).
Po raz pierwszy wydarzenia z aren olimpijskich były filmowane oraz transmitowane w telewizji - obraz telewizyjny docierał do 19 kablowych odbiorników, umieszczonych w Berlinie.
Program igrzysk poszerzono o nowe dyscypliny: kajakarstwo, koszykówkę oraz piłkę ręczną (baseball i szybownictwo były konkurencjami pokazowymi).
Po raz pierwszy w historii olimpiad nowożytnych znicz olimpijski zapalono od ognia przyniesionego z Grecji.
Spis treści |
Państwa uczestniczące[edytuj]
Główne wydarzenia[edytuj]
- Bohaterem zawodów lekkoatletycznych był czarnoskóry Amerykanin Jesse Owens, zdobywca 3 złotych medali w konkurencjach indywidualnych – bieg na 100 i 200 m oraz skok w dal – i pierwszego miejsca w sztafecie 4 × 100 m.
- W biegach długodystansowych bezkonkurencyjni byli biegacze fińscy, zdobywając 5 z 6 medali na dystansie 5000 i 10 000 m.
- Wśród kobiet gwiazdą była Holenderka Rie Mastenbroek, zdobywczyni 3 złotych medali.
- Wielki zawód gospodarzom sprawili futboliści, którzy w ćwierćfinale turnieju piłkarskiego przegrali z Norwegią, nowicjuszem w tej dyscyplinie sportu.
Film Leni Riefenstahl "Olympia"[edytuj]
Kwestia pojawienia się na igrzyskach telewizji, która pokazywała zmagania olimpijskie na żywo, to nie jedyny przejaw postępu technicznego. Niemiecka reżyser Leni Riefenstahl – autorka słynnego Triumfu Woli nakręconego na parteitagu w Norymberdze w 1934 r. – stworzyła na podstawie materiałów, które nakręciła na igrzyskach z pomocą ogromnej ekipy, dwuczęściowy film pt. Olympia (Olimpiada), mający upamiętniać to wydarzenie i jednocześnie być propagandową apoteozą możliwości organizacyjnych i finansowych Rzeszy. Po wybuchu II wojny światowej nie zorganizowano następnych igrzysk w 1940 r. (z których zrezygnowało Tokio na rzecz Helsinek (Finlandia), które ostatecznie organizowały Igrzyska w 1952 roku), ani w 1944 r. aż do roku 1948, tak więc znakomity dokument Riefenstahl to wielki skarb światowej kinematografii – zwłaszcza że pokazuje niemilitarną stronę życia w III Rzeszy, dokumentuje wielonarodowy pokaz umiejętności sportowych w czasach nazistowskiego reżimu, a także dowodzi świetnego, nowatorskiego warsztatu filmowego reżyserki. Film wszedł na ekrany w 1938 roku i składa się z dwóch części, przy czym adekwatność tytułów do zawartości tematycznej jest dość umowna: Fest der Völker – Święto Narodów (115 min.) i Fest der Schönheit – Święto Piękna (88 min.)
Wyniki[edytuj]
Dyscypliny pokazowe[edytuj]
Medale zdobyte przez Polaków[edytuj]
Srebrne[edytuj]
- Henryk Leliwa-Roycewicz, Seweryn Kulesza, Zdzisław Kawecki – jeździectwo – wszechstronny konkurs konia wierzchowego – drużynowo
- Stanisława Walasiewicz – bieg na 100 metrów (11,7 s.)
- Jadwiga Wajsówna – rzut dyskiem (46,22 m)
Brązowe[edytuj]
- Maria Kwaśniewska – rzut oszczepem (41,80 m)
- Władysław Karaś – strzelectwo – strzelanie z karabinka małokalibrowego na 50 m (296 pkt)
- Jerzy Ustupski, Roger Verey – wioślarstwo – dwójka podwójna (7.36,2 s.)
Statystyka medalowa[edytuj]
| Klasyfikacja medalowa | |||||
| Lp. | Państwo | złoto | srebro | brąz | razem |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 33 | 26 | 30 | 89 | |
| 2 | 24 | 20 | 12 | 56 | |
| 3 | 10 | 1 | 5 | 16 | |
| 4 | 8 | 9 | 5 | 22 | |
| 5 | 7 | 6 | 6 | 19 | |
| 5 | 7 | 6 | 6 | 19 | |
| 7 | 6 | 5 | 9 | 20 | |
| 8 | 6 | 4 | 8 | 18 | |
| 9 | 6 | 4 | 7 | 17 | |
| 10 | 4 | 7 | 3 | 14 | |
| ... | ... | ... | ... | ... | ... |
| 22 | 0 | 3 | 3 | 6 | |
| Zobacz pełną klasyfikację medalową | |||||
Zobacz też[edytuj]
Linki zewnętrzne[edytuj]
- United States Holocaust Memorial Museum – Online Exhibition: Nazi Olympics: Berlin 1936
- United States Holocaust Memorial Museum – Library Bibliography: 1936 Olympics
|
||||||||||||||