Jonas Jablonskis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jonas Jablonskis

Jonas Jablonskis, ps. Rygiškių Jonas (ur. 30 grudnia 1860 roku w Kubilelach w Królestwie Polskim, zm. 23 lutego 1930 w Kownie) – litewski językoznawca i tłumacz, twórca współczesnego języka litewskiego.

Nauki pobierał w mariampolskim gimnazjum, po czym studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Moskiewskim (ukończył w 1885).

Po studiach nauczał łaciny i greki w gimnazjum mitawskim, Tallinnie, Poniewieżu, Grodnie i Brześciu nad Bugiem.

Ze względu na zaangażowanie w litewski ruch odrodzeniowy władze wysłały go do Pskowa. W latach 1904-05 pracował w redakcjach "Vilniaus žinios" i "Lietuvos ukininkas".

W czasie I wojny światowej na krótko znalazł się w Wieliżu, później pracował w gimnazjum w Woroneżu. Po powrocie na Litwę wykładał językoznawstwo na Uniwersytecie Kowieńskim. Publikował artykuły na temat litewskiej mowy w gazetach "Auszra", "Varpas", "Lietuvos żinios", "Vairas".

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • "Lietuvių kalbos gramatika" (1922)
  • "Lietuvių kalbos vadovėlis" (1925)
  • "Linksniai ir prielinksniai" (1928)

Wkład w rozwój języka litewskiego[edytuj | edytuj kod]

Jonas Jablonskis jest autorem wielu neologizmów w języku litewskim, m.in.: vandenilis, deguonis, atvirukas, pirmadienis, antradienis, vienaskaita, daugiskaita, ateitis, praeitis, degtukas, pieštukas, pojūtis, įtaka, pažanga, tiesė, kreivė, vadovėlis, teismas.