Karabin maszynowy Typ 11 Taishō

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Taishō 11-Shiki
Japanese Type 11 LMG from 1933 book.jpg
Dane podstawowe
Państwo  Japonia
Rodzaj ręczny karabin maszynowy
Historia
Prototypy lata 20. XX wieku
Produkcja seryjna 1922 - ??
Dane techniczne
Kaliber 6,5 mm
Nabój 6,5 x 50 mm SR
Magazynek zsypowy, 30 nab.
Wymiary
Długość 1100 mm
Masa
broni 10,5 kg
lufy 443 mm
Inne
Prędkość pocz. pocisku ok. 690 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 500 strz./min
Szybkostrzelność praktyczna 120 strz./min
Zasięg skuteczny 700 m
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Taishō wz. 11 (Nambu 1922) (jap. 十一年式軽機関銃 jūichi-nenshiki keiki-kanjū?) - ręczny karabin maszynowy kalibru 6,5 mm używany w Cesarskiej Armii Japońskiej w czasie II wojny światowej. Działał na zasadzie odprowadzenia części gazów z przewodu lufy. Rkm wz. 11 był zasilany ze stałego magazynka o pojemności 30 naboi. Naboje były ładowane do magazynka, połączone po pięć (przy pomocy standardowych łódek z karabinu wz. 38). Taki system zasilania był przyczyną częstych zacięć.

Wyjaśnienie nazewnictwa[edytuj | edytuj kod]

Słowo shiki znaczy to samo, co w języku polskim "wzór" (wz.), "model", "typ" broni, a nenshiki "wzór", "model", "typ" broni z danego roku.

Taishō to nazwa ery w dziejach Japonii na początku XX wieku.