Ciężki karabin maszynowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maxim wz. 08 (Niemcy)

Ciężki karabin maszynowy (ckm, cekaem) – automatyczna (samoczynna) broń strzelecka zespołowa, karabin maszynowy strzelający amunicją karabinową.

Przeznaczony jest do niszczenia grupowych celów żywych, środków ogniowych, lekko opancerzonego sprzętu i nisko lecących celów powietrznych[1]. Dużą szybkostrzelność praktyczną uzyskano dzięki zastosowaniu luf chłodzonych wodą lub szybkowymiennych luf chłodzonych powietrzem. Działanie broni najczęściej oparte na zasadzie krótkiego odrzutu lufy (np. Maxim) lub odprowadzania gazów prochowych z lufy (np. Hotchkiss). Broń strzela z ciężkiej podstawy (trójnożnej, saneczkowej, kołowej) ogniem ciągłym (długimi lub krótkimi seriami). Podstawa często umożliwia prowadzenie ognia przeciwlotniczego.

Dzięki dużej masie i zastosowaniu mechanizmów kierunkowego i podniesieniowego, ckm umożliwia prowadzenie celnego ognia bezpośredniego na odległość do 1000 m[1]. Podczas pierwszej wojny światowej, a także w okresie międzywojennym, stosowano również ogień pośredni, pogłębiany i posiewany na odległości 1000-2500 m. Obecnie ta kategoria zespołowej broni maszynowej została wyparta przez uniwersalne karabiny maszynowe[1].

Jednym z pierwowzorów ciężkich karabinów maszynowych były kartaczownice.

Dane techniczno-taktyczne ciężkich karabinów maszynowych
Wzór broni (państwo) Kaliber (mm) Długość broni (mm) Długość lufy (mm) Masa broni (kg) Masa lufy (kg) Masa podstawy (kg) Prędkość
początkowa pocisku
(m/s)
Zasilanie, liczba pocisków Chłodzenie
Bergmann wz. 02 (Niemcy) 7,92 1080 715 18,0 1,6 19,0 845 taśma parciana, 250 wodne
Breda M1937 (Włochy) 8,0 - - 19,4 8,1 18,8 780 taśma metalowa, 20, 25 powietrzne
Brixia M1920 (Włochy) 6,5 1020 553 15,5 1,4 9,0 - magazynek, 50, 30 wodne
Browning M1917 (USA) 7,62 965 620 14,8 - 23,9 - taśma parciana, 250 wodne
Browning M1919 (USA) 7,62 925 609 14,5 - 22,7 - taśma parciana, 250 powietrzne
wz. 30 (Polska) 7,92 1200 720 21,0 - 26,3 845 taśma parciana, 330 wodne
Colt M1914 (USA, Rosja) 7,62 1050 700 16,4 4,8 20,0 - taśma parciana, 250 powietrzne
Fiat-Revelli M1914 (Włochy) 6,5 1180 654 17,4 - 20,0 640 magazynek, 50 wodne
Fiat-Revelli M1935 (Włochy) 8,0 1270 635 18,4 - 22,5 791 magazynek, 50; taśma 300 powietrzne
Hotchkiss Mle 14 (Francja) 8,0 1390 800 24,3 10,4 22,5 701 taśma metalowa, 24, 251 powietrzne
Hotchkiss wz. 25 (Polska) 7,92 1289 775 23,8 10,4 12,5 800 taśma metalowa, 30, 251 powietrzne
Hotchkiss M4 (Francja) 8,0 1289 800 14,7 8,3 23,2 732 taśma, 30, 50, 100 powietrzne
Maxim MG08 (Niemcy) 7,92 1200 720 23,0 1,8 27,0 845 taśma parciana, 250 wodne
Maxim wz. 05 (Rosja, ZSRR) 7,62 1067 721 20,3 2,0 44,0 800 taśma parciana, 250 wodne
Maxim wz. 10/28 (Polska) 7,92 1085 721 21,2 2,0 43,5 820 taśma parciana, 250 wodne
Maxim wz. 32/33 (Finlandia) 7,62 1107 720 18,4 2,0 20,4 863 taśma parciana, 250 wodne
C2(prototyp) (Polska) 7,92 1125 720 18,3 10,0 - - taśma metalowa powietrzne
St. Etienne Mle 07 (Francja) 8,0 1200 800 24,7 4,7 26,5 - taśma metalowa, 25 powietrzne
Schwarzlose wz. 07/12 (Austro-Węgry) 8,0 945 530 22,4 1,3 19,0 - taśma parciana, 100, 250 wodne
Vickers wz. 09 (Wielka Brytania) 7,7 1100 720 18,1 1,7 23,7 745 taśma parciana, 250 wodne
Vickers wz. 09/27 (Wielka Brytania) 7,7 1155 723 15,0 1,7 17,3 745 taśma parciana, 250 wodne
ZB-53 wz. 37 (Czechosłowacja) 7,92 1100 675 18,9 - 17,5 745 taśma parciana, 250; taśma metalowa, 100, 200 powietrzne
Type 92 (Japonia) 7,7 990 610 11,8 - 11,5 747 magazynek, 47 powietrzne

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa 1994: Wydawnictwo „WIS”, s. 51. ISBN 83-86028-01-7.