Szybkostrzelność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Szybkostrzelność to liczba strzałów jaką dana broń palna może oddać w ciągu określonego czasu (najczęściej minuty). Rozróżnia się:

  • Szybkostrzelność teoretyczną - czyli szybkostrzelność wyliczaną bez brania pod uwagę pojemności magazynków i czasu ich zmieniania, czasu celowania, stopnia nagrzania lufy itp., a także czynników atmosferycznych. Szybkostrzelność teoretyczna typowych współczesnych karabinów maszynowych wynosi od 600 do 1200 strzałów na minutę, ale napędowe karabiny maszynowe M134 Minigun osiągają nawet 100 strzałów na sekundę. Dawniej nazywana kadencją[1].
  • Szybkostrzelność praktyczną — czyli realną szybkostrzelność z uwzględnieniem wyżej wymienionych czynników, w związku z czym jej wartość w przypadku danej broni jest wyraźnie niższa od teoretycznej.
  • Szybkostrzelność dopuszczalną — czyli szybkostrzelność po przekroczeniu której istnieje ryzyko uszkodzenia broni (np. wskutek uszkodzenia przegrzanej lufy).

Przykłady szybkostrzelności praktycznej[edytuj | edytuj kod]

Przykłady szybkostrzelności teoretycznej[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ciepliński, Woźniak Encyklopedia współczesnej broni palnej s. 222

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Torecki: 1000 słów o broni i balistyce. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982, s. 246. ISBN 83-11-06699-X.