Kari Jalonen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kari Jalonen
Kari Jalonen 2012-09-10 Amur—Torpedo KHL-game.jpeg

Kari Jalonen jako trener Torpedo (2012)
Pozycja napastnik (center)
Uchwyt kija prawy
Przydomek KooJii, Kojo, Nokka, Kartsa
Wzrost 187 cm
Masa 84 cm
Klub kariera zakończona
Numer 12
Narodowość  Finlandia
Urodzony 6 stycznia 1960 w Oulu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kari Jalonen (ur. 6 stycznia 1960 w Oulu) – były fiński hokeista, reprezentant Finlandii. Trener hokejowy.

Jego brat Hannu (ur. 1958)[1] był, bratanek Krister (ur. 1987)[2] jest hokeistą.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek klubu Kärpät. W czasie kariery występował w klubach ligi fińskiej SM-liiga, północnoamerykańskich NHL i CHL, szwedzkich Elitserien i Allsvenskan, zaś w ostatnich sezonach występował we francuskiej Ligue Magnus.

Uczestniczył w turniejach Canada Cup 1981 oraz mistrzostw świata w 1981, 1982, 1983, 1986, 1987, 1989.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Kari Jalonen jako trener Torpedo (2012)
  • Finlandia TPS (1998-2001) - asystent trenera
  • Finlandia Finlandia U-16 (2000) - asystent trenera
  • Finlandia Finlandia U-20 (2001) - I trener
  • Finlandia TPS (2001-2003) - I trener
  • Finlandia Kärpät (2004-2008) - I trener
  • Finlandia HIFK (2008-2011) - I trener
  • Rosja Torpedo Niżny Nowogród (2011-2013) - I trener
  • Czechy HC Lev Praga (2013-2014) - I trener
  • Finlandia Reprezentacja Finlandii (od 2014) - I trener

Po zakończeniu kariery został trenerem. Pracował w fińskich klubach, w których wcześniej występował jako zawodnik. Od kwietnia 2011 do grudnia 2012 prowadził rosyjski klub Torpedo w lidze KHL w sezonie KHL (2011/2012) i na początku edycji KHL (2012/2013))[3][4]. W połowie 2013 fińska federacja narodowa poinformowała, że Kari Jalonen będzie selekcjonerem reprezentacji Finlandii przez dwa lata od sezonu 2014/2015[5]. Od października 2013 trener czeskiego klubu Lev Praga w tych rozgrywkach sezonu KHL (2013/2014)[6]. Z drużyną zdobył wicemistrzostwo ligi docierając do finału o Puchar Gagarina. Po sezonie odszedł z klubu z racji obowiązywania od 1 czerwca 2014 umowy na prowadzenie reprezentacji Finlandii[7]. W tym czasie jego asystentem został Ville Peltonen[8].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne
Klubowe
  • Bronze medal with cup.svg Brązowy medal mistrzostw Finlandii: 1980, 1984, 1986 z Kärpät
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal mistrzostw Finlandii: 1981 z Kärpät, 1989, 1990, 1991 z TPS
  • Silver medal with cup.svg Srebrny medal mistrzostw Finlandii: 1987 z Kärpät
  • Simple silver cup.svg Finalista Pucharu Europy: 1990 z TPS
  • Trzecie miejsce w Pucharze Europy: 1991 z TPS
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal mistrzostw Francji: 1995 z Rouen
  • Silver medal with cup.svg Srebrny medal mistrzostw Francji: 1996 z Rouen
  • Simple gold cup.svg Turniej Sześciu Narodów: 1996 z Rouen
Indywidualne
  • Sezon SM-liiga 1978/1979:
  • Sezon SM-liiga 1980/1981:
    • Piąte miejsce w klasyfikacji asystentów w sezonie zasadniczym: 43 asyst[9]
    • Ósme miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 50 punktów
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów w fazie play-off: 7 goli
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów w fazie play-off: 14 asyst
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w fazie play-off: 21 punktów
  • Sezon SM-liiga 1983/1984:
    • Trzecie miejsce w klasyfikacji asystentów w fazie play-off: 5 goli[10]
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów w fazie play-off: 12 asyst
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w fazie play-off: 17 punktów
  • Sezon SM-liiga 1986/1987:
    • Trzecie miejsce w klasyfikacji strzelców w sezonie zasadniczym: 29 goli[11]
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów w sezonie zasadniczym: 64 asyst
    • Trofeum Veli-Pekka Ketola - pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 93 punkty (aktualny wynik rekordowy ligi)
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów w fazie play-off: 7 asyst
    • Czwarte miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w fazie play-off: 10 punktów
    • Skład gwiazd
  • Sezon SM-liiga 1988/1989:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów w sezonie zasadniczym: 56 asyst[12]
    • Drugie miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 74 punkty
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów w fazie play-off: 14 asyst
    • Drugie miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w fazie play-off: 18 punktów
    • Skład gwiazd
  • Sezon SM-liiga 1989/1990:
    • Trzecie miejsce w klasyfikacji strzelców w fazie play-off: 5 goli[13]
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów w fazie play-off: 8 asyst
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w fazie play-off: 13 punktów
Szkoleniowe
Wyróżnienia

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]