Karmnik ościsty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karmnik ościsty
Sagina subulata 001.JPG
Systematyka[1].
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd goździkowce
Rodzina goździkowate
Rodzaj karmnik
Gatunek karmnik ościsty
Nazwa systematyczna
Sagina subulata (Sw.) C. Presl
Fl. sicul. 158. 1826
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Karmnik ościsty, karmnik szydlasty (Sagina subulata (Sw.) C. Presl) – gatunek rośliny z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae Juss.). Występuje na większości obszaru Europy[2]. W Polsce w środowisku naturalnym jest rzadki, jest natomiast uprawiany[3]. Po 1980 r. potwierdzono tylko jedno stanowisko w Landku[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Bardzo niska roślina poduszkowa o wysokości 5-10 cm[3]. Liście zakończone są ością. Pędy kwiatowe są dołem ulistnione i gruczołowato owłosione[5]. Białe kwiaty wyrastają pojedynczo lub po 2-3 na szypułkach o długości 3-4 cm[5]. Mają tępe działki kielicha o takiej samej długości jak płatki korony. Owocem jest niewiele dłuższa od kielicha torebka.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, chamefit. Rośnie na wilgotnych i piaszczystych miejscach. Kwitnie od czerwca do sierpnia.

Pokrój

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Kategorie zagrożenia gatunku:

Zastosowanie i uprawa[edytuj | edytuj kod]

Jest uprawiany jako roślina ozdobna stosowana głównie w ogródkach skalnych oraz jako roślina okrywowa (w miejscach mniej uczęszczanych)[7][8]. Walorami tego gatunku są bardzo niski wzrost i tworzenie gęstej poduszki z pędów. Oprócz typowej formy istnieją odmiany ozdobne, np. `Aurea` o żółtozielonych pędach[8].

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Rozmnaża się go przez podział lub sadzonki, jego rozgałęzione pędy łatwo ukorzeniają się[8]. Roślina dobrze rośnie na glebie przeciętnej (w piaszczystych miejscach), ale lekko wilgotnej. Wymaga nasłonecznionego stanowiska lub półcienistego[7].

Przypisy

  1. P.F. Stevens: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2009-10-07].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
  3. 3,0 3,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. A. Popiela Karmnik ościsty. s. 100-101. W: Polska Czerwona Księga Roślin, Kraków 2001. ISBN 83-85444-85-8.
  5. 5,0 5,1 Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  6. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  7. 7,0 7,1 Karmnik ościsty - Sagina subulata (pol.). 2013. [dostęp 2013-04-01].
  8. 8,0 8,1 8,2 zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.