Keson (konstrukcja)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Keson (fr. caisson) – skrzynia stalowa lub żelbetowa, z której po zatopieniu (np. w rzece) dnem do góry usuwa się wodę za pomocą sprężonego powietrza, połączona z atmosferą poprzez śluzę powietrzną, służąca do prowadzenia w niej prac hydrotechnicznych na dnie zbiorników wodnych.
Pierwsze urządzenie zapewniały długotrwały dostęp do dna na niewielkich głębokościach. Ze względu na brak dekompresji, u ludzi pracujących w kesonach rozwijała się choroba dekompresyjna (kesonowa).