Klaudian Klaudiusz
Klaudian Klaudiusz (zm. 404) – rzymski poeta. Urodził się w Aleksandrii. Do Rzymu przybył w 394 roku. Był dworskim poetą cesarza Honoriusza, pisał panegiryki do ministra Stylichona.
Spis treści |
Religia poety [edytuj]
Jego przekonania religijne budzą kontrowersje wśród badaczy, część z nich zaprzecza, iż był chrześcijaninem. Wskazuje na to m.in fakt, że Klaudian pisał hymny do pogańskich bogów. Również Augustyn wykluczał go z kręgu wyznawców Chrystusa. Obok utworów świeckich, napisał po grecku 20-wersowy poemat Pieśń o Zbawcy, będący zwięźle ujętą chrystologią. Jego autorstwa jest również Hymn o Chrystusie, natomiast utwory Pochwała Chrystusa oraz Cuda Chrystusa są przez badaczy uważane za nieautentyczne.
Dokonania literackie [edytuj]
Prócz wspomnianych wierszy okolicznościowych, licznych polemik obejmujących tak wymienione powyżej poezje pochwalne (panegiryki), jak i wiersze obraźliwe kierowane ku wrogom swoich patronów (inwektywy), pamiętany jest jako autor przetrwałych trzech ksiąg (954 wiersze) De raptu Proserpinae (O porwaniu Prozerpiny), przetłumaczonych u nas przez m.in Jędrzeja Wincentego z Uniechowa Ustrzyckiego. Tenże przetłumaczył i kilka drobnych utworów poety.,[1]
Kariera i uznanie [edytuj]
Był wybitnym poetą, uchodził w swych czasach za drugiego Homera. Pomimo, iż językiem ojczystym Klaudiana był grecki, zachwycał współczesnych swoja łaciną, do dziś uważany jest za jednego z najlepszych późnych autorów łacińskich. Jako poeta dworski wspierający błyskotliwą karierę zdolnego generała Stylichona, znalazł w nim protektora i dobrodzieja, a żona generała Serena zatroszczyła się o ożenienie go z bogatą dziedziczką w roku 400. Wcześniej otrzymawszy wyróżnienie i tytuł vir illustris ('wielmożny'[2]), został przez obu braci cesarzy, Honoriusza i Arkadiusza uczczony bronzowym posągiem na forum Trajana, również w 400 roku. Umierając w cztery lata później, nie dożył klęski militarnej, utraty łaski, upadku, i stracenia swego protektora generała Stylichon, a w 408 roku i pierwszego od 800 lat zdobycia Rzymu przez wrogów.
Bibliografia [edytuj]
- César Vidal Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w. Mały słownik, wyd. Verbinum, Warszawa 2001.
- Klaudiusz Klaudianus, O II konsulacie Fl. Stylichona i O wojnie z Gotami, z języka łacińskiego przeł. i oprac. Bożena Olejniczak, Wydawnictwo „Ling-Pi”, Warszawa 2002, ISBN 86016-01-09
- Stanisław Gzella, Claudius Claudianus – poeta polityczny, [w:] „Filomata” nr 319 (1978), s. 393-403.
- http://www.haverford.edu/classics/faculty/bmulligan/claudian/claudiantimeline.html - (dostęp 10.1.2012)