Klirens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Klirens (współczynnik oczyszczania) - objętość osocza całkowicie oczyszczonego z danej substancji w jednostce czasu. Wyraża sprawność, z jaką osocze zostaje oczyszczone z danej substancji. Klirens danej substancji obliczamy ze wzoru:

Cx=\frac{D}{P}

Cx - klirens danej substancji [dowolna jednostka objętości/dowolną jednostkę czasu]

D - ładunek danej substancji usunięty z osocza w przyjętej jednostce czasu (dowolna jednostka miary ilości danej substancji)

P - stężenie danej substancji w osoczu (ta sama jednostka miary ilości danej substancji jak wyżej/ta sama jednostka objętości jak wyżej)


Stosuje się najczęściej do określenia funkcji nerek klirens kreatyniny, klirens inuliny, rzadziej prędkości eliminacji substancji przez wątrobę czy nerki. Przykładowo, obliczając minutowy klirens kreatyniny w mililitrach na minutę: Przyjmijmy:

U - stężenie danej substancji w moczu [mg/ml]

V - wielkość diurezy minutowej [ml/min]

Wtedy:

D=U×V

Wprowadzając pozostałe zmienne:


P - stężenie danej substancji w osoczu [mg/ml]

I podstawiając do ogólnego wzoru otrzymamy:

Cx=\frac{UxV}{P}

Cx - klirens danej substancji [ml/min]


Najczęściej stosowanymi substancjami do określania klirensu nerkowego są: inulina, kwas paraaminohipurowy (PAH), mocznik, kreatynina, mannitol, sorbitol, witamina B12 znakowana kobaltem radioaktywnym.

Do oznaczania miary filtracji kłębuszkowej (GFR) najlepszym narzędziem jest klirens inuliny, w praktyce zwykle wystarczający jest klirens kreatyniny.

Do oznaczania nerkowego przepływu osocza (RPF) używa się kwasu paraaminohipurowego (PAH), który ulega stuprocentowej sekrecji w kanaliku nerkowym.

Do oznaczania skuteczności dializ stosuje się klirens tygodniowy mocznika


Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.