Klub nocny

Klub Tivoli de Helling.

Klub nocny, klub muzyczny lub po prostu klub – miejsce organizacji występów muzycznych i artystycznych, imprez tematycznych lub po prostu miejsce spotkań młodych ludzi, którzy bawią się przy akompaniamencie muzyki, najczęściej opracowywanej przez DJa lub grupę DJ-ów.

W wielu językach, kluby określane są jako "dyskoteki", "disco". We francuskim discothèque, niemieckim: Disko lub Tanzveranstaltungen. W japońskim ディスコ, disuko odnosi się do starszych, mniejszych, mniej popularnych miejsc (bardzo podobnie jak polskie dyskoteki które są gorzej kojarzone od klubów); podczas gdy クラブ, kurabu odnosi się do nowszych, bardziej popularnych lokali. Określenie klub nocny odnosi się głównie do tego, iż działalność klubów odbywa się zazwyczaj w nocy.

Rodzaje klubów

Jest wiele rodzajów klubu, oferujących różne gatunki muzyczne i goszczące różne subkultury (np. kluby hip-hopowe, rockowe z muzyką klubową itp.), choć bywają kluby oferujące szeroką gamę muzyki. Istnieją też kluby które nie są związane z muzyką, jak np. kluby komediowe prezentujące występy komików, czy kluby teatralne, w których można obejrzeć przedstawienia mniej lub bardziej znanych grup teatralnych.

Innym rodzajem klubów są kluby koncertowe, które głównie skupiają się bardziej na występach różnych muzyków i delektowania się ich twórczością niż oferowaniem miejsca do tańczenia. W takich lokalach parkiet jest często bardzo mały lub praktycznie go nie ma, upodabniając się bardziej do pubu.

Clubbing

Tłum ludzi tańczących w klubie

Clubbing to sposób spędzania wolnego czasu - koniecznie poza domem, zwykle w klubach i z konkretnym celem, jakim jest obcowanie z muzyką, oderwanie się od codzienności, przebywanie z ludźmi o podobnych zainteresowaniach, stymulowanie swoich zmysłów. Liczy się przede wszystkim muzyka, wizualizacje, styl artystów i clubberów - to one wnoszą do clubbingu pierwiastek artystyczny. Zjawisko odbywa się nocą, w towarzystwie muzyki i alkoholu. Clubbing istnieje od blisko dwudziestu lat. W latach osiemdziesiątych ludzie zaczęli organizować nielegalne imprezy, tzw. rave'y, w dość niezwykłych miejscach, jak magazyny czy opuszczone budynki – jako odpowiedź na night-cluby i scenę disco. Następnie przeniesiono je do legalnych klubów i nazwano clubbingiem.

Z kolei fakt, że istotna jest wartość muzyczna, sprawia, że w clubbingu mamy na pewno element kultury. Tzw. "muzyka klubowa" to pojęcie bardzo szerokie, bogactwo podgatunków, mnóstwo interesujących artystów. Cała kultura klubowa staje się coraz częściej inspiracją dla twórców z innych dziedzin sztuki.

W Polsce pierwsze imprezy z muzyką elektroniczną odbywały się w latach 1990-1991, a pierwszym klubem były warszawskie Filtry.

Według innej, węższej, definicji "Clubbingiem jest spędzanie jednego wieczoru/nocy w kilku klubach pod rząd, częściej spotykane w większych miastach, gdzie blisko jest z jednego klubu do drugiego, gdyż najczęściej znajdują się na jednej, tej samej dużej ulicy, jak to bywa w stolicach europejskich państw. W Polsce pojęcie to zyskuje na popularności dzięki rozwojowi rynku muzycznego i inwestycji w nowe kluby w większych miastach."

Definicja ta nie do końca odpowiada polskiej rzeczywistości.

Według raportu Ipsos „Gastronomia - HoReCa - On Trade - terra incognita?” w Polsce zjawisko odwiedzania kilku klubów w ciągu jednego wieczoru nie jest aż tak popularne jak się potocznie sądzi: tylko jedna czwarta bywalców odwiedza w ciągu wieczoru więcej niż jeden lokal. Trzy czwarte osób cały wieczór spędza w jednym miejscu. Ponad połowa bywalców odwiedza dwa lub trzy różne lokale w miesiącu, trzydzieści pięć procent chodzi do więcej niż trzech miejsc.