Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie w Inowrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie w Inowrocławiu
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg A/180/1-2 z 03.04.2004 r.
Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie w Inowrocławiu
Państwo  Polska
Miejscowość Inowrocław
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Zwiastowania NMP w Inowrocławiu
Wezwanie Zwiastowania NMP
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie w Inowrocławiu"
Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie w Inowrocławiu
52°48′00.62″N 18°15′37.22″E / 52.8001722, 18.2603389Na mapach: 52°48′00.62″N 18°15′37.22″E / 52.8001722, 18.2603389
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie w Inowrocławiuneoromański kościół wybudowany na początku XX w. głównie z inicjatywy bpa Antoniego Laubitza. 18 grudnia 1929 został tutaj ochrzczony Józef Glemp, będący prymasem Polski w latach 1981-2009.

[edytuj] Historia i architektura

Wnętrze świątyni

Bogaty wystrój rzeźbiarski świątyni, nawiązujący do polskich tradycji narodowych, jest dziełem poznańskiego artysty Władysława Marcinkowskiego.

Przez 20 lat świątynia była zamknięta z powodu katastrofy budowlanej, do jakiej doszło 9 kwietnia 1909 roku. Zawaliła się wtedy północna ściana transeptu

Kościół wzniesiony na planie krzyża łacińskiego jest największym i najwyższym budynkiem sakralnym w stolicy Kujaw Zachodnich. Strzelista wieża świątyni mierząca 77 metrów[1] widoczna jest z najodleglejszych zakątków inowrocławskiego powiatu. Neoromańska architektura kościoła przedstawia założenie świątyni halowej, składająca się z trzech naw o tej samej wysokości. Za czwartą nawę uznać można transept, którego północna strona ucierpiała niegdyś we wspomnianej katastrofie budowlanej. Ceglany kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie wraz z dwunastowieczną Bazyliką Mniejszą Imienia NMP tworzą razem charakterystyczny i nieodłączny element inowrocławskiego, miejskiego krajobrazu.

Przypisy

  1. Urząd Miasta Inowrocławia: Zabytki Inowrocławia (pol.). [dostęp 2010-02-11].

[edytuj] Bibliografia

  • Po prostu INOWROCŁAW, B. Kasińska, E. Mikołajczak, P. Strachanowski, ZPW POZKAL, Inowrocław 2001.
Dolna część głównej fasady
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj