Kokorycz pusta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kokorycz pusta
Corydalis cava a1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd jaskrowce
Rodzina makowate
Rodzaj kokorycz
Gatunek kokorycz pusta
Nazwa systematyczna
Corydalis cava (L.) Schweigg. & Körte
Fl. erlang. 2:44. 1811
Synonimy

Corydalis tuberosa DC.,
Fumaria bulbosa var. cava L.[2]

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Morfologia

Kokorycz pusta (Corydalis cava) – gatunek byliny należący do rodziny makowatych, w innej klasyfikacji zaliczany do rodziny dymnicowatych. Występuje w stanie dzikim na większości obszaru Europy, w Azji Zachodniej (Turcja, Iran) i na Kaukazie[2]. W Polsce na niżu, w Karpatach i Sudetach po regiel dolny, jest dość pospolita.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
W dole bez łuskowatych liści. Ma wysokość 10-35 cm[3].
Liście
Liści łodygowych 2-3. Są dwukrotnie trójdzielne, o wydłużonych, głęboko wcinanych odcinkach.
Kwiaty
Czerwonawe, nierzadko białe lub kremowe, różowe lub żółte z ostrogą o takiej samej długości, jak płatki. Mają długość 10-35 mm. Gęsty kwiatostan tworzący grono 10-20 kwiatów. Przysadki kwiatowe jajowate i niepodzielone.
Część podziemna
Bulwa z korzeniami wyrastającymi na całej powierzchni. Starsze bulwy z pustymi przestrzeniami (stąd gatunkowa nazwa rośliny).
Owoc
Torebka z nasionami o średnicy 3-3,5 mm. Torebka wyrasta na 3 razy krótszym od niej trzonka.
Gatunki podobne
Kokorycz pełna. Najłatwiej rozróżnić po przysadkach (ma trójdzielne), lub bulwach (ma pełne),

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, geofit. Kwitnie od marca do maja. Występuje w lasach liściastych, przede wszystkim bukowych, w łęgach, grądach, zaroślach. Gleby głównie żyzne, luźne, dość wilgotne. Chętnie na miejscach ciepłych. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Fagetalia[4]. Roślina trująca.

Interakcje międzygatunkowe[edytuj | edytuj kod]

Jest rośliną żywicielską larw chronionego motyla niepylaka mnemozyny[5].

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z kokoryczą pełną[6],

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-04].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-11-11].
  3. F. Činčura, V. Feráková, J. Májovský, L. Šomšak, J. Záborský: Pospolite rośliny środkowej Europy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1990, s. 100. ISBN 83-09-01473-2.
  4. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  5. Marcin Sielezniew, Izabela Dziekańska, Motyle dzienne, wyd. Multico, Warszawa 2010, s. 81.
  6. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.