Kolczakówka piekąca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kolczakówka piekąca
Hydnellum peckii.darvin.jpg
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd chropiatkowce
Rodzina kolcownicowate
Rodzaj kolczakówka
Gatunek kolczakówka piekąca
Nazwa systematyczna
Hydnellum peckii Banker
Bull. N.Y. St. Mus. 157: 28 (1912)
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Hydnellum peckii 62842.jpg

Kolczakówka piekąca (Hydnellum peckii Banker.) – gatunek grzybów należący do rodziny kolcownicowatych (Bankeraceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 2003[2]. Synonimy naukowe[3]:

  • Calodon diabolus (Banker) Snell 1956
  • Calodon peckii (Banker) Snell & E.A. Dick 1956
  • Hydnellum diabolus Banker 1913
  • Hydnellum rhizopes Coker 1939
  • Hydnum diabolus (Banker) Trotter 1925
  • Hydnum peckii (Banker) Sacc. 1925

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Pilśniowaty, biały i z krwistoczerwonymi kroplami wodnistej wydzieliny. Barwa z wiekiem rdzawobrązowa i ciemniejąca do brązowoczarnej, w miejscach uciśniętych powoli czernieje. Początkowo wierzch wypukły, potem płaski, w końcu wklęśnięty pośrodku. Powierzchnia guzkowata, promieniście bruzdowana, z odstającymi zaostrzonymi łuskami. Kolce białe, z wiekiem purpurowobrązowe, gęste, zbiegające po trzonie; do 5 mm długości[4].

Trzon

Rdzawobrązowy, czerwonobrązowy, cylindryczny, pełny; powierzchnia pilśniowata[4].

Miąższ

Różowy do rdzawobrązowego, koncentrycznie strefowany, z wieloma czarniawymi kropkami; korkowaty. Smak palący, ostry. Zapach słaby, kwaskowaty[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rośnie pojedynczo lub w grupach w górskich lasach iglastych, od lata do jesieni[4]. W Polsce grzyb objęty ochroną gatunkową[5].Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający[6]. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Danii, Niemczech, Anglii, Holandii, Słowacji[2].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Kolczakówka kasztanowata (Hydnellum ferrugineum), która ma miąższ o łagodnym smaku.

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. 2,0 2,1 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Czesław Narkiewicz: Grzyby chronione Dolnego Śląska. Jelenia Góra: Wydawnictwo Muzeum Przyrodniczego, 2005. ISBN 83-89863-20-0.
  5. Lista gatunków grzybów podlegających w Polsce ścisłej ochronie na podstawie "Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 lipca 2004 r. (Dz.U. 04.168.1765 z dnia 28 lipca 2004 r.)" w zgodzie z art. 48 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880)
  6. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.