Kristina Orbakaitė

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kristina Orbakaitė
Kristina Orbakaitė
Imię i nazwisko Kristina Orbakaitė
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1971
Litwa Święta (dzielnica miasta Połąga)
Zawód aktorka, piosenkarka
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Kristina Orbakaitė (ros. Kristina Edmundowna Orbakaite, Кристина Эдмундовна Орбакайте; ur. 25 maja 1971 w Świętej, dzielnicy miasta Połąga) – rosyjska piosenkarka[1] i aktorka. Córka litewskiego artysty cyrkowego Mykolasa Orbakasa oraz rosyjskiej piosenkarki Ałły Pugaczowej[2].

Spis treści

Biografia [edytuj]

Kristina Orbakaitė urodziła się w nadmorskiej miejscowości Święta, stanowiącej dzielnicę Połągi, a dorastała w Moskwie. W wieku 7 lat zadebiutowała w sowieckim programie dla dzieci Wiesiełyje Notki (Wesołe nutki) z piosenką Sołnyszko Smiejotsia[3]. W 1983 zagrała rolę Leny Biessołcewej w filmie Straszydło[4].

Kariera [edytuj]

Debiut piosenkarki nastąpił w 1992, kiedy zaśpiewała piosenkę Pogoworim (Pogadajmy)[3]. Dwa lata później wydała pierwszy album "Wiernost'". W 2002 dostała nagrodę w World Music Awards jako najlepsza rosyjska artystka[3] oraz MuzTV Music Award w latach 2005–2006 jako najlepsza piosenkarka w Rosji.

Kristina Orbakaitė jest żoną rosyjskiego biznesmena Michaiła Ziemcowa, z poprzednich związków ma dwóch synów: Nikitę i Deniego. 30 marca 2012 roku urodziła córkę Klaudię[3].

Dyskografia [edytuj]

  • 2008 – Słyszysz, to ja... (Слышишь.. это я)
  • 2005 – My Life
  • 2003 – Przelotny ptak (Перелетная Птица)
  • 2002 – Ocean miłości (Океан Любви)
  • 2002 – Wierz w cuda (Верь В Чудеса)
  • 2001 – Remixes
  • 2001 – The Best
  • 2000 – Maj (Май)
  • 1999 – Tej kobiecie, która... (Той Женщине, Которая...)
  • 1998 – Ty (Ты)
  • 1996 – Zero godzin, zero minut (Ноль Часов, Ноль Минут)
  • 1994 – Wierność (Верность)

Filmografia [edytuj]

Przypisy

  1. Erkin Touzmohamed. Music Publishing Sector Slowly Emerging in Russia. „Billboard”. 108, s. 58, 16 listopada 1996. Nielsen Business Media. ISSN 0006-2510. [dostęp 23 września 2010]. 
  2. Andrew Horton, Michael Brashinsky: The zero hour: glasnost and Soviet cinema in transition. Princeton University Press, 1992, s. 71. ISBN 9780691019208. [dostęp 23 września 2010].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Кристина Эдмундовна Орбакайте (ros.). anektodar.ru. [dostęp 2012-06-27].
  4. Anna M. Lawton: The Red screen: politics, society, art in Soviet cinema. Psychology Press, 1992, s. 287–288. ISBN 9780415078191. [dostęp 23 września 2010].

Bibliografia [edytuj]