Krwawnik szczecinkolistny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Krwawnik szczecinkolistny | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Systematyka[1] | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Domena | eukarionty |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Królestwo | rośliny |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | rośliny naczyniowe |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | Euphyllophyta |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | rośliny nasienne |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klasa | okrytonasienne |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | astrowe |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Rząd | astrowce |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzina | astrowate |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Podrodzina | Asteroideae |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzaj | krwawnik |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Gatunek | krwawnik szczecinkolistny |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazwa systematyczna | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Achillea setacea Waldst. & Kit. Descr. icon. pl. Hung. 1:68, t. 66. 1801 |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kategoria zagrożenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
Krwawnik szczecinkolistny (Achillea setacea Waldst. & Kit.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych.
[edytuj] Rozmieszczenie geograficzne
Występuje na niektórych obszarach Europy i Azji[2]. Na terenie Polski uznany za wymierający[3]. Osiąga w Polsce północną granicę zasięgu i występuje bardzo rzadko tylko na Dolnym Śląsku, w okolicach Sandomierza i w Małych Pieninach (rezerwat przyrody Biała Woda i Wysoki Wierch)[4].
[edytuj] Ekologia
Bylina, hemikryptofit. Rośnie na dobrze nasłonecznionych i suchych miejscach. Gatunek charakterystyczny dla muraw z rzędu Festucetalia valesiacae[5].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-27].
- ↑ Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.