Lachmidzi
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Lachmidzi – lud arabski.
Pierwsze znane państwo Lachimidów ze stolicą w Al-Hirze powstało w V wieku p.n.e. W III wieku Amr ibn Adi ibn Nasr Ibn Rabi'a ibn Lachm założył królestwo Lachmidów. W latach 572-579 i 604-628 Lachmidzi brali udział w wojnach bizantyjsko-perskich.
Lachimidzi wyznawali nestorianizm zaś jedynym królem chrześcijańskim był An-Numan III Abu Kabus (ok. 580-602).
Królowie Lachmidów [edytuj]
- 400-418 Numan I al.-Awar
- 418-462 Mundhir I
- 505-554 Mundhir III ibn Ma as-Sama
- 554-569 Amr ibn Hind
- 580-602 Numan III
Bibliografia [edytuj]
- Praca zbiorowa: Wielka Historia Świata. T. 4. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2005, s. 15. ISBN 83-7425-025-9.
- J. Jasińska, Lachmidzi, w: Mały słownik kultury świata arabskiego, pod red. J. Bielawskiego, Warszawa 1971, s.299
