Szapur II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maska z podobizną Szapura II
Moneta z podobizną Szapura II

Szapur II (310 - 379) – król Persji z dynastii Sasanidów. Królem Szapur został w chwili urodzenia. Z inicjatywy magnatów, po śmierci Hormizda II zabito bowiem najstarszego syna króla, oślepiono drugiego i wtrącono do więzienia trzeciego.

Po osiągnięciu pełnoletności i przejęciu władzy, Szapur II zapisał się w historii dzięki swoim sukcesom militarnym i odbudowaniu świetności Persji. Prześladował chrześcijan.

W 325 roku uśmierzył brutalnie bunt plemion wschodnioarabskich. Część plemion przesiedlono do Kirmanu[1].

W 359[2], po wyczerpującym 73 dniowym oblężeniu zdobywa Amidę, potężną twierdzę nad górnym Tygrysem.

W 367 r. n.e. zaatakował rzymską Armenię i pokonał jej króla Arszaka II.

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Wielka Historia Świata. T. 4. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2005. ISBN 83-7425-025-9.
  2. Praca zbiorowa pod redakcja Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych, ss. 585, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ISBN 83-85719-84-9.
Poprzednik
Hormizdas II
Szachinszach
310 - 379
Następca
Ardaszir II