Bahram V

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Srebrna moneta Bahrama (British Museum)

Bahram V, znany również jako: Bahram Gur – władca Persji z dynastii Sasanidów, syn Jazdegirda I. Tron odziedziczył 420/421 po nagłej śmierci (morderstwo?) ojca, panował do 438. Ze zmiennym szczęściem prowadził wojny z Bizancjum, odparł też najazd Heftalitów, których króla zabił własnoręcznie[1] w bitwie pod Mawrem. Przede wszystkim jednak zasłynął wśród potomnych jako kochający uciechy życia i wrażliwy na dolę ludu władca.

Nazywano go Gur (pahl. dosł. onager), jako że z zamiłowaniem polował na onagery, niewielkie zwierzęta z rodziny koniowatych. Jest bohaterem licznych perskich i arabskich legend. Swe dzieła poświęcili mu Omar Chajjam, Firdausi, Hamza z Isfahanu. Z jego osobą wiąże się także dość wiarygodny przekaz o pochodzeniu Cyganów.

Współcześni historycy widzą w nim jednak władcę stosunkowo słabego, nadmiernie ulegającego duchownym i możnowładztwu.

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki. T. 7. Mediaset Group SA, 2007, s. 293. ISBN 978-84-9819-814-0.
Poprzednik
Jezdegerd I
Szachinszach
421438
Następca
Jezdegerd II