Laser tag
Laser tag - zespołowy lub indywidualny sport, podobny do paintballa. Gracze zdobywają punkty poprzez trafienie innego gracza urządzeniem z opcją podczerwieni LED. Namierza ona specjalny nadajnik (zazwyczaj umieszczony w kamizelce), który dostaje każdy z graczy. W laser tag gra się zarówno w specjalnie przygotowanych pomieszczeniach lub też na zewnątrz[1]. Gra w laser tag jest bezbolesna, ponieważ nie używa się tu pocisków.
Gra wywodzi się z systemu szkolenia MILES (Multiple Integrated Laser Engagement System) wdrożonego w Siłach Zbrojnych USA na przełomie lat 70. i 80. System polegał na znakowaniu "trafionych" osób, do broni przymocowany był nadajnik emitujący wiązkę podczerwieni, a żołnierze nosili specjalne kamizelki z czujnikiem odbiornika. Przy skierowaniu wiązki w kierunku takiej kamizelki odzywał się głośny dźwięk informujący o "trafieniu".
W 1982 roku George Carter zaprojektował system gry oparty na nadajnikach i odbiornikach podczerwieni z możliwością zdobywania punktów do komercyjnego wykorzystania na arenach. Pierwsze centrum takiej gry otworzył Photon, w Dallas 24 marca 1984 roku.
