Latrodectus hasselti
| Redback Spider | |
| Latrodectus hasselti | |
| Thorell, 1870 | |
 Dorosła samica pająka |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Podtyp | szczękoczułkowce |
| Gromada | pajęczaki |
| Rząd | pająki |
| Rodzina | omatnikowate |
| Rodzaj | Latrodectus |
| Gatunek | Latrodectus hasselti |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Latrodectus hasselti – jadowity pająk występujący na terenie Australii, Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Nieliczne kolonie spotykane są również na terenie Nowej Zelandii. Bliski kuzyn czarnej wdowy (Latrodectus mactans). Osiąga niewielkie rozmiary, długość ciała samicy wynosi zazwyczaj nie więcej niż jeden centymetr, natomiast samca nie więcej niż 4 milimetry. Jego jad zawiera neurotoksyny. Ukąszenia (zwykle przez samice) są często bardzo bolesne[1] i mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia człowieka. Od czasu opracowania antidotum w 1956 roku[2] nie zarejestrowano żadnego przypadku śmiertelnego z powodu ukąszenia przez Latrodectus hasselti[3]. Z niektórych badań wynika, że antidotum stosowane domięśniowo może być nieskuteczne (po podaniu taką drogą jest ono niewykrywalne we krwi)[4] i należy podawać je we wlewie dożylnym[1][5][4], może to jednak wynikać ze stosowania zbyt małych dawek (w wielu przypadkach jedna porcja antidotum jest niewystarczająca)[3][2].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 GK. Isbister, MR. Gray. Latrodectism: a prospective cohort study of bites by formally identified redback spiders.. „Med J Aust”. 179 (2), s. 88-91, 2003. PMID 12864719.
- ↑ 2,0 2,1 RM. Ellis, PC. Sprivulis, GA. Jelinek, ND. Banham i inni. A double-blind, randomized trial of intravenous versus intramuscular antivenom for red-back spider envenoming.. „Emerg Med Australas”. 17 (2), s. 152-6, 2005. doi:10.1111/j.1742-6723.2005.00720.x. PMID 15796730.
- ↑ 3,0 3,1 S. Wiener. Letter to the Editor: Latrodectism: a prospective cohort study of bites by formally identified redback spiders). „Med J Aust”. 179 (8), s. 455; author 455-6, 2003. PMID 14558881.
- ↑ 4,0 4,1 GK. Isbister, M. O'Leary, M. Miller, SG. Brown i inni. A comparison of serum antivenom concentrations after intravenous and intramuscular administration of redback (widow) spider antivenom.. „Br J Clin Pharmacol”. 65 (1), s. 139-43, 2008. doi:10.1111/j.1365-2125.2007.03004.x. PMID 18171334.
- ↑ GK. Isbister. In reply (Letter to the Editor: Latrodectism: a prospective cohort study of bites by formally identified redback spiders). „Med J Aust”. 179 (8), s. 455; author 455-6, 2003. PMID 14558881.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Redback Spider - Australian Museum. [dostęp 2010-03-10].
