Leki przeciwkaszlowe
Leki przeciwkaszlowe – grupa leków stosowanych w leczeniu suchego, męczącego kaszlu, pojawiającego się w przebiegu chorób oskrzeli, płuc, opłucnej i krtani.
Spis treści |
Mechanizm działania [edytuj]
Leki przeciwkaszlowe mogą działać ośrodkowo lub obwodowo. Działanie ośrodkowe polega na hamowaniu ośrodka kaszlu w mózgu, natomiast obwodowe na łagodzeniu podrażnień w drogach oddechowych.
Leki działające ośrodkowo na ogół hamują też funkcjonowanie innych części mózgu, co powoduje liczne działania niepożądane, przede wszystkim senność i zaburzenia oddychania.
Zastosowanie [edytuj]
Leki przeciwkaszlowe stosuje się w suchym, męczącym, uporczywym i napadowym, bezproduktywnym kaszlu. Opioidowe, uzależniające leki stosuje się w celu opanowania odruchu kaszlu tylko w sytuacjach wyjątkowych, np. kiedy pacjent ma przebitą opłucną i kaszel zagraża jego życiu. Leki z tej grupy są przydatne w łagodzeniu objawów stanów zapalnych dróg oddechowych, w niektórych alergiach i innych schorzeniach.
Leków przeciwkaszlowych nie zaleca się, jeśli przyczyną kaszlu jest zalegająca w oskrzelach wydzielina - stosuje się wtedy leki wykrztuśne. Kaszlu spowodowanego astmą oskrzelową również nie leczy się lekami przeciwkaszlowymi. W astmie stosuje się leki przeciwastmatyczne.
Podział i przykłady [edytuj]
Leki działające ośrodkowo - opioidowe [edytuj]
- Leki uzależniające:
- leki nieuzależniające, lub uzależniające w małym stopniu:
Leki działające ośrodkowo - nieopioidowe [edytuj]
Leki działające obwodowo [edytuj]
- benzonatat
- prenoksdiazyna
- surowce zielarskie zawierające śluz, np.:
Bibliografia [edytuj]
Waldemar Janiec red.: Kompendium farmakologii Wydanie II. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006.
