Lisa Nilsson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lisa Nilsson
Lisa Nilsson på Malmöfestivalen 2004.jpg
Lisa Nilsson, 2004
Imię i nazwisko My Lisa Karolina Nilsson
Data i miejsce urodzenia 13 sierpnia 1970
 Szwecja, Tyresö
Gatunek pop, jazz
Zawód piosenkarka, autorka tekstów, producentka muzyczna
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Lisa Nilsson, właśc. My Lisa Karolina Nilsson (ur. 13 sierpnia 1970 roku w Tyresö koło Sztokholmu) – szwedzka piosenkarka, autorka tekstów, producentka muzyczna. W latach 1998-2002 była żoną muzyka Henrika Jansona.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Ojciec piosenkarki, Gösta Nilsson był pianistą jazzowym, więc Lisa Nilsson wyrastała w środowisku muzycznym. W wielu 7 lat zaczęła uczyć się tańca w szkole baletowej Lasse Kühlera. Naukę kontynuowała w gimnazjum o profilu tanecznym w Uppsali a następnie w Akademii Baletowej. Potem związała się z grupą Stage Four, w skład której wchodzili: Peter Jöback, Andreas Lundstedt i Lizette Pålsson. Następnie wzięła udział w programie telewizyjnym Bosse Larssona Lörda' me' Larssons, emitowanym we wrześniu 1988 roku. Następstwem tego był kontrakt podpisany z dyrektorem wytwórni płytowej Little Big Apple Billy Buttem.

Rok 1989 to debiut płytowy artystki – bierze ona udział w Melodifestivalen 1989 piosenka Du, która zajmuje 4 miejsce. Jej kolejny singel Who's That Boy znajduje się 3 tygodnie na liście przebojów szwedzkiego radia. Ukazują się 2 pierwsze albumy Lisy Nilsson, na których śpiewa ona po angielsku, co spotyka się ze złym przyjęciem ze strony krytyki, jakkolwiek głos artystki zebrał pozytywne recenzje.

Lisa Nilsson, maj 2013

Sukces artystyczny[edytuj | edytuj kod]

Kiedy wytwórnia Little Big Apple upadła Lisa Nilsson przeszła do wytwórni Diesel Music AB, gdzie podczas zimy i wiosny 1992 nagrywa swój kolejny album Himlen runt hörnet, z Johanem Ekelundem jako producentem i Mauro Scocco jako kompozytorem. Płyta okazała się przełomem w karierze artystki i jej największym osiągnięciem; rozeszła się w Szwecji w ilości 450 000 egzemplarzy, co było nie lada wyczynem jak na niewielki kraj. W odróżnieniu od poprzednich była śpiewana wyłącznie po szwedzku. Tytułowy singel Himlen runt hörnet był najczęściej odtwarzanym nagraniem w P3 (programie trzecim szwedzkiego radia) w pierwszym półroczu 1992. Z kolei singel Varje gång jag ser dig osiągnął 5 miejsce na liście przebojów. W 1993 roku Lisa Nilsson otrzymała 3 nagrody muzyczne roku (tzw. Grammis) a Scocco i Ekelund – po jednej. Latem tego samego roku artystka rozpoczyna tournée promujące płytę, razem z Tomasem Ledinem i Evą Dahlgren.

W 1994 Lisa Nilsson nagrywa kilka przebojów z tego albumu w wersji angielskiej a cały album ukazuje sie w wersji anglojęzycznej jako Ticket to Heaven w 1995 roku. Tymczasem jeszcze w 1993 Lisa Nilsson rozpoczyna pracę nad nowym albumem, Till Morelia, z tym samym producentem i kompozytorem. Album ukazuje się na rynku w 1995 roku i, choć nie dorównuje poprzednikowi, rozchodzi się znowu w imponującej ilości 250 000 sztuk.

Stabilizacja[edytuj | edytuj kod]

Po wydaniu płyty artystka czuje się zmęczona i postanawia na kilka następnych lat zwolnić tempo. Przeprowadza się z muzykiem Henrykiem Jansonem na rodzinną wyspę Tyresö. Śpiewa tylko pojedyncze piosenki jak Unforgettable Nat King Cola na pogrzebie Księcia Bertila w 1997 roku, czy duet z Montserrat Caballé. W maju 1998 roku Lisa Nilsson i Henrik Janson pobierają się; ceremonia ślubna ma miejsce w Tyresö kyrka. Jesienią 1998 roku Lisa Nilsson rozpoczyna prace nad swym piątym albumem, Viva. Producentem jest nadal Johan Ekelund a Lisa osobiście pisze teksty i muzykę do większości piosenek na płycie. Album zbiera jednak nie najlepsze recenzje. Latem 2000 roku artystka rozpoczyna swoje kolejne tournée po Szwecji, które rozszerza następnie na Danię i Finlandię.

W roku 2001 ponownie otrzymuje nagrodę Grammis dla najlepszej artystki pop-rockowej. Lisa Nilsson pisze również teksty na swoją następna płytę, Små rum; jest też jej producentką i razem z mężem współautorką muzyki. Płyta ukazuje się w listopadzie 2001 roku i spotyka się, podobnie jak jej poprzedniczka, z mieszanym przyjęciem.

W październiku 2002 roku Lisa Nilsson i Henryk Janson rozwodzą się; po rozwodzie artystka przenosi się do Sztokholmu i jeszcze w tym samym roku rozpoczyna przygodę z filmem, występując w obrazie Colina Nutleysa Paradiset.

W 2003 roku wychodzi składanka Samlade sånger 1992-2003, po której następuje tournée piosenkarki.

Na wiosnę 2004 roku Lisa Nilsson wyjeżdża na dłuższy wypoczynek do Brazylii, gdzie m.in. zapoznaje się z osiągnięciami muzyki brazylijskiej z lat 60. i 70. Kilka z piosenek zostaje następnie przetłumaczonych na szwedzki a z zaproszonymi muzykami brazylijskimi Lisa Nilsson odbywa krótkie tournée po Szwecji wiosną 2005 roku.

W 2006 roku wychodzi jej płyta zatytułowana Hotel Vermont 609; i ta płyta ma również spotyka się z nienajlepszymi recenzjami. Jesienią ma miejsce krótkie tournée artystki z brazylijskim zespołem Banda Beleza.

W lutym 2007 roku Lisa Nilsson urodziła swoje pierwsze dziecko - córkę. Ojcem jest kolega z lat dziecinnych.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1989Lean On Love
  • 1991Indestructible
  • 1992Himlen runt hörnet
  • 1995Ticket to Heaven (angielska wersja Himlen runt hörnet)
  • 1995Till Morelia
  • 2000Viva
  • 2001Små rum
  • 2003Samlade sånger 1992-2003 (kompilacja)
  • 2006Hotel Vermont 609
  • 2010 - 20: En Jubileumssamling
  • 2013Sånger om oss

Piosenki Lisy Nilsson na szwedzkiej liście przebojów (1990-2002)[edytuj | edytuj kod]

  • 24 lutego 1990 – Who's That Boy (17 miejsce)
  • 21 marca 1992 – Himlen runt hörnet (3 miejsce)
  • 23 maja 1992 – Varje gång jag ser dig (2 miejsce)
  • 26 września 1992 – Allt jag behöver (6 miejsce)

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 1989 – Stypendium Ulli Billquist (szw. Ulla Billquist-stipendiet)
  • 1993 – 3 statuetki Rockbjörnen (nagroda szwedzkiego przemysłu muzycznego) w kategoriach: Najlepsza szwedzka artystka 1992 roku, Najlepszy szwedzki album 1992 roku (Himlen runt hörnet) Najlepsza szwedzka piosenka 1992 roku (Himlen runt hörnet); nagroda Grammis za album Himlen runt hörnet
  • 2001 – Nagroda Grammis za album Viva
  • 2002 – Stypendium SKAP (szw. SKAP-stipendiet)
  • 2010 – Magnoliapriset (nagroda przyznawana przez szwedzkie stowarzyszenie historyczne Sofia hembygdsförening)
  • 2012 – Nagroda im. Ollego Adolphsona (szw. Olle Adolphsons Minnespris)[1]

Przypisy

  1. Adolphson-pris Lisa Nilsson (szw.). bidmc.org, 16 marca 2012. [dostęp 2013-10-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]