Montserrat Caballé

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Montserrat Caballé
Montserrat Caballé.jpg
Imię i nazwisko Maria de Montserrat Viviana Concepción Caballé i Folch
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1933
Barcelona
Pochodzenie katalońskie
Typ głosu sopran koloraturowy
Gatunek muzyka poważna
Zawód śpiewaczka
Wytwórnia płytowa RCA Red Seal
Odznaczenia
Order Izabeli Katolickiej Krzyż Wielki Orderu Alfonsa X Mądrego (Hiszpania) Kawaler Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Wielki Krzyż Zasługi Orderu Zasługi RFN Order Przyjaźni (Rosja) Order Księżnej Olgi I klasy (Ukraina) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Montserrat Caballé, właśc. Maria de Montserrat Viviana Concepción Caballé i Folch (ur. 12 kwietnia 1933 w Barcelonie)[1]hiszpańska śpiewaczka (sopran koloraturowy), zwana "La Superba".

Biografia[edytuj]

W 1953 ukończyła konserwatorium muzyczne ze złotym medalem. Debiutowała w małej miejscowości, Reus. Otrzymała propozycję śpiewania niewielkich ról w Gran Teatre del Liceu w Barcelonie, którą jednak odrzuciła. Po bezowocnych poszukiwaniach stałego angażu we Włoszech, pojawiła się w Bazylei, gdzie przyjęto ją jako śpiewaczkę bez etatu, gotową do nagłych zastępstw. Równocześnie mogła wykonywać role epizodyczne.

Wielką szansę Caballé otrzymała w listopadzie 1956, wówczas to przed premierą Cyganerii Giacoma Pucciniego zachorowała wykonawczyni partii Mimi. Owo wydarzenie jest przytaczane jako debiut sceniczny artystki. Prasa pisała o jej występie bardzo przychylnie, w teatrze otrzymała kolejne propozycje. W ciągu następnych lat zaśpiewała kilkadziesiąt pierwszoplanowych partii. Zaczęła śpiewać także na innych scenach europejskich, głównie w miastach niemieckich: Frankfurcie, Hanowerze i Bremie oraz w Barcelonie. W 1959 wystąpiła w Staatsoper w Wiedniu, a w 1960 po raz pierwszy stanęła na deskach mediolańskiej La Scali, gdzie zaśpiewała niewielką rolę jednej z dziewcząt-kwiatów w Parsifalu Richarda Wagnera.

W 1963 miała udane tournée po krajach Ameryki Środkowej, a następnie w Hiszpanii. W tym czasie poznała tenora – Bernabé Martíego, z którym 14 sierpnia 1964 wzięła ślub w klasztorze Św. Marii de Montserrat. W 1964 zadebiutowała w Palacio de las Bellas Artes w Meksyku, śpiewając partię Manon w operze Jules'a Masseneta u boku Giuseppe di Stefano. W 1965 wystąpiła latem na festiwalu w Glyndebourne jako Hrabina w Weselu Figara W. A. Mozarta, a w grudniu na scenie nowojorskiej Metropolitan Opera w partii Małgorzaty w operze Faust Charles'a Gounoda, rozpoczynając stałą współpracę z tą sceną. Wkrótce występowała niemal we wszystkich liczących się teatrach: m.in. w mediolańskiej La Scali (1969), w Staatsoper w Hamburgu (1971), londyńskim Covent Garden Theatre (1972) oraz wielu innych. Oprócz działalności scenicznej pojawiała się także w licznych salach koncertowych. Kilkakrotnie także gościła w Polsce.

Prawdziwy rozgłos odniosła w realizacjach oper bel cantoBelliniego, Donizettiego, Verdiego i Pucciniego. Łącznie ma w swoim repertuarze ponad sto partii operowych, liczne partie oratoryjne oraz utwory kameralne, w tym około 800 pieśni.

Caballé wiele czasu poświęca pomagając młodym śpiewakom w ich drodze do sławy, m.in. wypromowała José Carrerasa, który potem przez wiele lat był jej partnerem scenicznym. Ostatnio promowała swoją córkę, Montserrat Martí.

W 1994 została wyróżniona zaszczytną funkcją Ambasadora Dobrej Woli UNESCO. W ramach prac UNESCO założyła fundację pomagającą dzieciom – ofiarom wojen. Nagrała (realizacje studyjne) ponad trzydzieści kompletnych oper, a także ponad pięćdziesiąt recitali. Z Freddiem Mercurym nagrała album Barcelona, z którego tytułowa piosenka towarzyszyła sportowcom w Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1992 w Barcelonie. Śpiewała duety także z innymi słynnymi przedstawicielami muzyki pop i rock, takimi jak Johnny Hallyday, Gino Vannelli, Johnny Logan, Helmut Lotti i Bruce Dickinson. Dała wiele koncertów w Rosji, gdzie jako honoraria odbierała futra. W 2001 kilkakrotnie koncertowała w Niemczech, zaś w Barcelonie wystąpiła w operze Kleopatra J. Masseneta – wspólnie z córką, śpiewającą partię Oktawii. W 2003 na zakończenie kariery artystycznej dała szereg recitali w Niemczech.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]