Lo-fi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lo-fi – to termin używany do opisu sposobu nagrywania muzyki. Cechuje się niską, amatorską jakością nagrań, wynikającą bądź to z ograniczeń finansowych, bądź z przemyślanej koncepcji artystycznej – najczęściej w celu podkreślenia odrębności od mainstreamowych zespołów rockowych lub uzyskania autentycznego, "nieprzeprodukowanego" brzmienia. Po nagrania niskiej jakości sięgały jednak również m.in. zespoły metalowe. Jako źródła stylistyki lo-fi najczęściej wymieniane są nagrania Beach Boys, The Rolling Stones i Buddy'ego Holly.

Przykładowe utwory[edytuj | edytuj kod]