Garage rock

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Garage rock
Pochodzenie rock and roll, rockabilly, bigbit, rhythm and blues, soul, blues, surf rock, rock instrumentalny
Czas i miejsce powstania schyłek lat 50. XX, lata 60. XX wieku
Instrumenty gitara elektryczna, gitara basowa, perkusja, instrumenty klawiszowe, harmonijka ustna, tamburyn
Największa popularność Stany Zjednoczone, Kanada
Gatunki pokrewne punk rock, garage rock revival, power pop, glam rock, indie rock, rock psychodeliczny, protopunk, hard rock, krautrock, punk blues, psychobilly, heavy metal
Podgatunki
acid rock, garage punk

Garage rock, rock garażowy, '60s punk – prosta, surowa forma muzyki gitarowej, wywodząca się z rock and rolla, popularna w latach sześćdziesiątych (1961–1969) w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Europie. Muzyka zespołów „garage rockowych” była z początku fenomenem lokalnych, amatorskich grup, które przyswoiły sobie wcześniej utwory surf rockowe, rhythm'n'bluesowe lub rock'n'rollowe kompozycje wokalne i instrumentalne. Pierwszym, wielkim hitem garażowym był utwór Louie, Louie, wydany w 1961 na singlu 7" przez zespół The Wailers.

W późniejszym okresie duża część twórczości amerykańskich grup garażowych została zdominowana przez brzmienie brytyjskiej inwazji, ale już wkrótce zdołały one wykształcić swój własny styl. Do najpopularniejszych zespołów rocka garażowego zalicza się: The Sonics, The Seeds, The Kingsmen, The Shadows of Knight, The Standells, The Count 5, The Troggs. Termin punk rock został stworzony w 1971 przez dziennikarza magazynu Creem i odnosił się do muzyki grupy Question Mark & the Mysterians.

Charakterystyka stylu[edytuj | edytuj kod]

Stylistyka wizualna rocka garażowego wahała się od grzywek, butów i garniturów w stylu grupy The Beatles, aż po pre-glam, inspirowana komiksami firmy Marvel. W sferze muzycznej dominowały kawałki często nie przekraczające trzech minut, zazwyczaj w niskich tonacjach, z brudnymi, gitarowymi riffami, o pozostawiającej wiele do życzenia produkcji. Obrana estetyka lub samo brzmienie stawały się często pretekstem dla nazwy grupy. Dobrymi przykładami są: The Troggs, The Primitives, The Sonics, The Cavemen czy The C-Minors. Teksty często oscylowały wokół nieodwzajemnionych uczuć miłosnych i brutalnych sylwetek kobiet, jak np. w utworze "Bad Girl" autorstwa teksaskiej grupy Zakary Thaks.

Garage rock revival[edytuj | edytuj kod]

„Odrodzenie rocka garażowego” datuje się na rok 1972, kiedy przyszły gitarzysta w zespole Patti Smith - Lenny Kaye wydał na dwóch płytach album pt. Nuggets: Original Artyfacts from the First Psychedelic Era, 1965–1968. W połowie lat 70. powstała pierwsza grupa garage punk rocka – The Ramones. W latach 80. kilka zespołów rockowych, takich jak: The Chesterfield Kings, The Fuzztones oraz Lyres próbowało powrócić do stylu i brzmienia tradycyjnego garage rocka z lat 60. Na początku 2000, grupy ruchu muzycznego o nazwie "post-punk revival" również próbowały wprowadzić tradycyjne brzmienia z garage rocka, należały do nich: The Strokes, The Hives, The Vines oraz The White Stripes.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]