Shoegaze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Shoegaze, shoegazing, shoegazer, noise pop – podgatunek rocka alternatywnego, powstały pod koniec lat osiemdziesiątych w Wielkiej Brytanii.

Przyjmuje się, że zdefiniowała go grupa My Bloody Valentine albumem Isn't Anything (rok 1988). Nazwę stworzył magazyn New Musical Express, obserwując wspólną tendencję gitarzystów zespołów określanych tym mianem do patrzenia w czasie koncertów w dół. Stąd termin "shoegaze", oznaczający "wpatrywanie się w buty".

Najważniejszym elementem brzmienia shoegaze'u jest gitarowa ściana dźwięku i ściszony, "niewyraźny", lecz bardzo melodyjny wokal. Muzyka shoegaze ma introspekcyjny, emocjonalny charakter. Za najważniejsze płyty uznaje się m.in. Loveless My Bloody Valentine i Nowhere Ride; ta pierwsza często pojawia się na szczycie rankingów podsumowujących lata dziewięćdziesiąte czy całą historię muzyki popularnej. Wśród protoplastów gatunku wymienia się m.in. Slowdive, Chapterhouse (ang.), Pale Saints (ang.), The Boo Radleys (ang.), Lush (band) (ang.), Plastic Tree, Moose (band) (ang.), Teenage Fanclub (ang.), Drop Nineteens, Swervedriver (ang.), The Field Mice (ang.), The Jesus and Mary Chain, Spacemen 3, Cocteau Twins, Galaxie 500; Secret Shine (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]