Bigbit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bigbeat
Pochodzenie Rock and roll, Pop, Muzyka celtycka (merseybeat), Doo wop, Rhythm and blues, Muzyka skifflowa, Brytyjski rock and roll
Czas i miejsce powstania koniec lat 50. XX w.; początek lat 60. XX w., Wielka Brytania
Instrumenty gitara, gitara basowa, perkusja, keyboard, harmonijka ustna
Największa popularność 1964-1967 (popularność światowa)
Gatunki pokrewne Rock garażowy, Rock psychodeliczny, Power pop, Pop punk, Britpop, Yé-yé, Group Sounds, Phleng Thai sakol
Podgatunki
Frakbeat
Style regionalne
Merseybeat (Merseyside), Brumbeat (Birmingham), Nederbeat (Holandia), Tottenham Sound (Londyn)
Inne tematy
Brytyjska inwazja, Carnaby Street, Swinging London

Big beat, Bigbit, Big-beat, (ang. 'mocne uderzenie') – funkcjonujące w Polsce i sąsiednich krajach określenie rock and rolla[1]. Za prekursora polskiego big-beatu uważany jest Franciszek Walicki, który wymyślił to pojęcie i wprowadził do języka polskiego, gdyż określenie „muzyka rockowa” nie odpowiadało ówczesnym władzom politycznym jako zbyt silnie powiązane z kulturą zachodnią[1]. W intencji twórcy tego terminu jest to synonim rock and rolla, a więc nie obejmuje on muzyki popularnej takich zespołów jak Czerwone Gitary czy Skaldowie, jednak powszechnie jest stosowany do całej muzyki młodzieżowej lat 60. XX w.[1] W kulturze anglojęzycznej Big beat oryginalnie oznaczał nie gatunek muzyczny, ale jego cechę, tj. pulsację. Całostka big beat pojawia się przynajmniej od 1953 r., kiedy puzonista i lider big bandu Buddy Morrow zatytułował swój utwór Heap Big Beat i płytę The Big Beat, a potem pojawiała się wielokrotnie w różnych tytułach, m.in. piosenki Fatsa Domino, która bywa podawana jako źródło terminu[1]. W 1957 w telewizji American Broadcasting Company emitowano program The Big Beat prowadzony przez Alana Freeda[1].

Pierwszym polskim zespołem bigbitowym był zespół powołany przez redaktora Franciszka Walickiego "Rhythm and Blues". Grupa ta została utworzona na bazie zespołu Marynarki Wojennej.

W 1969 odbył się I Ogólnopolski Festiwal Awangardy Beatowej w Kaliszu, pierwszy polski rockowy festiwal muzyczny[2].

Przedstawicielami bigbitu oprócz grupy The Beatles byli również: The Searchers, Gerry and the Pacemakers, Cilla Black, Freddie and the Dreamers, The Dave Clark Five, Herman's Hermits oraz The Zombies[3]. W Polsce: Skaldowie, Czerwone Gitary, Niebiesko-Czarni, Krzysztof Klenczon, Halina Frąckowiak, Ada Rusowicz, Czesław Niemen, Seweryn Krajewski, Helena Majdaniec[potrzebne źródło] oraz Karin Stanek[4][5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Radosław Marcinkiewicz: O pozorności mocno uderzającego podobieństwa między big beatem i big-beatem. W sprawie ortograficznej strony terminologii rockowej. W: Unisono w wielogłosie. Radosław Marcinkiewicz (red.). T. 4: Rock a media. Sosnowiec: GAD Records, 2014, s. 277-293. ISBN 978-83-61637-19-6.
  2. Wacław Panek: Mały słownik muzyki rozrywkowej. Warszawa: Związek Polskich Autorów i Kompozytorów, 1986, s. 32. ISBN 83-00-00997-3.
  3. Allmusic.com
  4. Polskieradio.pl
  5. Muzyka.onet.pl