Lont detonujący

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lont detonujący - jest to szybkopalny środek inicjujący, służący do niemal jednoczesnego powodowania wybuchu szeregu ładunków materiału wybuchowego poprzez detonację spłonek pobudzających umieszczonych w tych ładunkach, ładunki te mogą znajdować się w różnych odległościach od siebie. Składa się z rdzenia materiału wybuchowego o zwiększonej sile wybuchu (pentryt, heksogen) z jedną nicią rozpoznawczą oraz kilku wewnętrznych i zewnętrznych warstw oplotu pokrytego masą izolacyjną. Samodzielnie może stanowić ładunek siatkowy.