Ludomir Michał Rogowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ludomir Michał Rogowski (ur. 3 października 1881, Lublin, zm. 13 marca 1954, Dubrownik) – polski kompozytor i dyrygent. Studiował w Instytucie Muzycznym w Warszawie. Kompozycji uczył się u Zygmunta Noskowskiego i Romana Statkowskiego, dyrygentury natomiast u Emila Młynarskiego. Studia ukończył w roku 1906, lecz nauką kontynuował w latach 1906-1907 w Królewskim Konserwatorium Muzycznym w Lipsku, 1907-1908 w Monachium, 1908-1909 w Rzymie oraz 1911-1912 w Paryżu.

W latach 1909-1911 prowadził w Wilnie szkołę muzyczną oraz założył orkiestrę symfoniczną. W okresie 1912-1914 dyrygował orkiestrą Teatru Nowoczesnego w Warszawie. W czasie I wojny światowej przebywał w Paryżu, gdzie komponował i dyrygował chórem. W roku 1921 wrócił do Warszawy a w grudniu 1926 przeniósł się na stałe do Dubrownika. W twórczości Ludomira Michała Rogowskiego przewija się postulat wykorzystania muzyki ludowej jako źródła twórczości muzycznej. W zakresie stylu głosił wyczerpanie możliwości systemu dur-moll i postulował wprowadzenie skal naturalnych powstałych w wyniku rytmicznego następstwa kroków kwintowych[1]

Przypisy

  1. E.Wójtowicz, O związkach życia i dzieła w biografii artystycznej Ludomira Michała Rogowskiego, Res Facta Nova nr 11 (20), Poznań 2010

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]