Ludwig Achim von Arnim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ludwig Achim von Arnim

Carl Joachim Friedrich Ludwig Achim von Arnim (ur. 26 stycznia 1781 r. w Berlinie; zm. 21 stycznia 1831 r. w Schloss Wiepersdorf – niemiecki pisarz, obok Clemensa Brentano główny przedstawiciel romantyzmu heidelberskiego. Jego ojciec baron Joachim Erdmann von Arnim (1741-1804) był pruskim dyplomatą.

Arnim należy do reprezentantów romantyzmu politycznego i krytyków racjonalizmu Oświecenia. Twierdził, że należy ograniczyć powszechną edukację, która powoduje, że prosty lud poddaje się wpływom innych kultur i zatraca świadomość własnych tradycji narodowych. Prowadziło to do idealizacji Średniowiecza i czasów cesarstwa, a jednocześnie stanowiło wyraz dążenia do zjednoczenia Niemiec.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Hollin's Liebeleben, 1802
  • Ariel's Offenbarungen, 1804
  • Des Knaben Wunderhorn 1806 i 1808
  • Tröst Einsamkeit, 1808
  • Der Wintergarten, 1809
  • Mistris Lee,1809
  • Armut, Reichthum, Schuld und Buße der Gräfin Dolores, 1810
  • Halle und Jerusalem, 1911
  • Isabella von Ägypten. Kaiser Karl des Fünften erste Jugendliebe, 1812
  • Schaubühne, 1813
  • Die Kronenwächter. Bd. 1: Bertholds erstes und zweites Leben, 1817
  • Der tolle Invalide auf dem Fort Ratonneau, 1818
  • Fürst Ganzgott und Sänger Halbgott, (1818);
  • Die Gleichen, 1819
  • Die Majoratsherren, 1819
  • Owen Tudor, 1820
  • Landhausleben, 1826
  • Die Päpstin Johanna, 1846

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]