Luigi Galvani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Luigi Galvani
Luigi Galvani
Data i miejsce urodzenia 9 września 1737
Bolonia
Data i miejsce śmierci 4 grudnia 1798
Bolonia
Zawód fizyk, lekarz, fizjolog
Narodowość włoska
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Źródła Catholic Encyclopedia (1913)/Luigi Galvani w Wikiźródłach
Zestaw do doświadczenia Galvaniego z elektrycznością zwierzęcą

Luigi Galvani (ur. 9 września 1737 w Bolonii, zm. 4 grudnia 1798 tamże)[1]włoski fizyk, lekarz, fizjolog, tercjarz franciszkański[2].

Odkrył istnienie zjawisk elektrycznych w tkankach zwierzęcych, przez co zwrócił uwagę uczonych na nową dziedzinę wiedzy, nazwaną później elektrochemią.

Od 1763 roku był profesorem na Uniwersytecie w Bolonii. Podczas badań anatomicznych żab, dokonał słynnego odkrycia zjawiska pobudzenia elektrycznego narządów, które przypisywał – błędnie – tzw. elektryczności zwierzęcej. Mimo że sama hipoteza była błędna, przyspieszyła znacznie prace nad badaniem elektryczności, w szczególności zainspirowały Alessandra Voltę do badań, które doprowadziły do skonstruowania pierwszej baterii elektrycznej[3]. Wyniki badań oraz swoją teorię elektryczności zwierzęcej ogłosił w traktacie De viribus electricitatis in motu musculari commentarius ("Komentarz na temat siły elektrycznej powodującej ruchy mięśni"), opublikowanym w siódmym tomie materiałów Instytutu Nauk w Bolonii w 1791 roku (Bon. Sci. Art. Inst. Acad. Comm., 7 (1791), s. 363–418)[4][5].

Przypisy

  1. Luigi Galvani. Encyklopedia PWN. [dostęp 2011-11-25].
  2. La meteorologia compie 150: fu fondata dal devoto cristiano FitzRoy (wł.). www.uccronline.it, 2010-09-10. [dostęp 2011-11-23].
  3. Andrzej Wróblewski. Pożywne żaby. „Wiedza i Życie”, s. 65, czerwiec 2010. Warszawa: Prószyński Media. ISSN 0137-8929. 
  4. Aloysii Galvani. De viribus electricitatis in motu musculari commentarius (przedruk z 1792). „Bon. Sci. Art. Inst. Acad. Comm.”. 7, s. 363–418, 1791. 
  5. Marco Piccolino. Animal electricity and the birth of electrophysiology: The legacy of Luigi Galvani. „Brain Research Bulletin”. 46 (5), s. 381–407, 1998. doi:10.1016/S0361-9230(98)00026-4. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 143. ISBN 8371832400.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]