Marcel Griaule

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Marcel Griaule (ur 1898 w Aisy-sur-Armançon, Yonne; zm. 1956 w Paryżu) – francuski etnolog znany z badań nad plemieniem Dogonów, pionier francuskich badań terenowych.

Pomiędzy 1928 a 1933 rokiem zorganizował dwie wielkie wyprawy w przez Afrykę mające na celu zebranie materiałów etnograficznych. Pierwsza dotarła do Etiopii, a druga (1931-1933 - Misja Dakar-Dżibuti) dotarła między innymi do kraju Dogonów (obecne Mali).

Lata 30. spędził na kolejnych wyprawach do kraju Dogonów. Razem ze swoją bliską współpracowniczką Germaine Dieterlen stworzył monografie plemienia i jego mitologii. Według niektórych opowieści miał zostać wprowadzony przez ślepego starca Ogotemmeli w jeden z najwyższych kręgów tajemnej wiedzy Dogonów i ich kosmogonii. Metodologia Griaule'a spotkała się z krytyką w środowisku antropologów, wytykano mu zwłaszcza nieprawdziwe przypisywanie Dogonom rozległej wiedzy astronomicznej na temat Syriusza[1][2][3], co później podchwycili zwolennicy teorii paleoastronautycznych[4].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • La Cosmogonie des Dogons, 1936
  • Les masques Dogons, 1938
  • Dieu d'eau. Entretiens avec Ogotemmeli, 1948 (przekład polski: Bóg wody. Rozmowy z Ogotemmelim, Kęty 2006)
  • Renard pâle, ethnologie des Dogons

Przypisy

  1. Bernard R. Ortiz de Montellano: The Dogon Revisited (ang.). ramtops.co.uk. [dostęp 2013-08-29].
  2. Mariusz Agnosiewicz, Krzysztof Dziubała: Religie afrykańskie (pol.). racjonalista.pl. [dostęp 2013-08-29].
  3. Philip Coppens: Dogon shame (ang.). philipcoppens.com. [dostęp 2013-08-29].
  4. Andrzej Szyjewski: Kultury Sudanu Zachodniego (pol.). opoka.org.pl. [dostęp 2013-08-29].